"Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar."
Kafka'nın kendisini sürekli aşağıda görüşü gibi ben de kendimi öylesine güçsüz ve yeteneksiz görmüşüm ki inceleme yazma fikri aklıma geldiğinden beri "ben kim Kafka'ya inceleme yazmak kim" diyordum. Fakat Kafka'nın cesaret edemeyerek yaşayamadığı şeyleri ve çaresiz hissedişinin sözcüklere nasıl döküldüğünü görünce "Bu kitabı bir kişi dahi sayemde merak etse ve bu cümleleri okusa kârdır" diye düşündüm. Edebiyatta neden böylesine bir yer kapladığının çok anlaşılır olduğu bir şekilde hislerini, duygularını öyle güzel yansıtmış ki çevirisi bile hayatını ben yaşamışım gibi hissettirdiyse ana dilinde okumak nasıldır bilemedim. Kafka'nın inanılmaz edebi dili, babasına karşı verdiği savaş, kendine karşı verdiği savaş ve yıllar içindeki baba-oğul etkileşimine kendisinin gözünden tanık olmak isterseniz mutlaka okuyunuz.