Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz ? Aramızdan ayrılan kişiden mi , yoksa kendimizden mi ? Yoksa yokluğun kendisinden mi ? O denli yok ki , her boş anı yokluğuyla dolduruyor.
Dünyada kötülük tohumlarını eken, halklarını talan eden erkeklerdi. Bunlar; kalın sesli , ikna yeteneğine sahip , tatlı sözler seçip söyleyen, zehirli oklar atan erkeklerdi. Gercek yuzleri , ancak ölümlerinden sonra ortaya çıkıyordu. Böylece tarihin aptalca bir inatçılıkla kendini tekrarladigini keşfettim.