Sesleri ancak kitap okuyarak duyabilirsiniz. Çünkü kitapsız baktığınız sokakta bir sokak görürsünüz. Kitapla baktığınız sokakta, o sokaktan başka bir insan olarak geçme imkanını seyredersiniz.
Fakat nehrin çok ağır akmasına rağmen, hâlâ hareket ediyor oluşu insana her şeyin geçici olduğunu hatırlatan bir hüzün veriyordu. Her şey geçip gidiyordu, bu akıştan geriye kalan neydi? Bütün insanlar, insan ırkı o nehirde birer su damlasıymış ve her biri birbirine hem çok yakın hem çok uzak, isimsiz bir sel gibi denize akmaya devam ediyormuş gibi geldi Kitty’ye. Her şey çok kısa sürerken ve hiçbir şey fazla önem taşımazken, insanların önemsiz nesnelere saçma anlamlar yükleyip, kendilerini ve etrafındakileri üzmeleri acınası bir durumdu..