Pir-i Lezzet
Allahım ne şahane, ne enfes bir ziyafetti…
Bu zamana kadar neden bu kitabı okumamışım ki? Önümde resmen Hünkar Sofrası kuruldu ve ben de şeref konuğu olarak sofraya oturdum. Tarihi bir roman olarak da, mutfak kültürünün zirvelerinden biri olan Osmanlı Mutfağını bilmek adına da harikulade bir kurguydu.
Muhakkak surette her kitapseverin okuması gereken bir şaheser. Tam 17 dile çevrilen ve aşçıların pirinin hikayesini anlatan bu lezzetli sofraya siz de buyrun
“𝗬𝗲𝗿𝘆𝘂̈𝘇𝘂̈𝗻𝗱𝗲𝗸𝗶 𝗵𝗲𝗿 𝗮𝘀̧𝗰̧ı𝗻ı𝗻 𝗯𝗶𝗹𝗱𝗶𝗴̆𝗶 𝗮𝗺𝗮 𝗯𝘂𝗴𝘂̈𝗻𝗲 𝗸𝗮𝗱𝗮𝗿 𝗸𝗶𝗺𝘀𝗲𝗻𝗶𝗻 𝗴𝗼̈𝗿𝗲𝗺𝗲𝗱𝗶𝗴̆𝗶 𝗯𝗶𝗿 𝗲𝗳𝘀𝗮𝗻𝗲, 𝘆𝗮𝘀̧𝗮𝘆𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗺𝘂𝗰𝗶𝘇𝗲! 𝗕𝗶𝗿 𝗺𝘂𝘁𝗹𝗮𝗸 𝗱𝗮𝗺𝗮𝗴̆𝗮 𝘀𝗮𝗵𝗶𝗽, 𝗰𝘂̈𝗺𝗹𝗲 𝘁𝗮𝘁𝗹𝗮𝗿ı 𝗲𝗻 𝗶𝗻𝗰𝗲 𝗮𝘆𝗿ı𝗻𝘁ı𝘀ı𝗻𝗮 𝗸𝗮𝗱𝗮𝗿 𝗮𝘆ı𝗿𝘁 𝗲𝗱𝗲𝗯𝗶𝗹𝗲𝗻 𝘃𝗲 𝘆𝗲𝗿𝘆𝘂̈𝘇𝘂̈𝗻𝗱𝗲𝗸𝗶 𝘁𝘂̈𝗺 𝗹𝗲𝘇𝘇𝗲𝘁𝗹𝗲𝗿𝗲 𝗵𝘂̈𝗸𝗺𝗲𝗱𝗲𝗯𝗶𝗹𝗲𝗻, 𝗮𝘀̧𝗰̧ı𝗹ı𝗸 𝘇𝗮𝗻𝗮𝗮𝘁ı𝗻ı𝗻 𝗸𝘂𝘁𝘀𝗮𝗻𝗺ı𝘀̧ı 𝘃𝗲 𝘆𝗲𝗿𝘆𝘂̈𝘇𝘂̈𝗻𝗱𝗲𝗸𝗶 𝘁𝘂̈𝗺 𝗹𝗲𝘇𝘇𝗲𝘁𝗹𝗲𝗿𝗶𝗻 𝗵𝘂̈𝗸𝘂̈𝗺𝗿𝗮𝗻ı𝘆𝗱ı 𝗣𝗶𝗿-𝗶 𝗟𝗲𝘇𝘇𝗲𝘁.” (𝗦𝗮𝘆𝗳𝗮 𝟗𝟓)
Her şeye rağmen sevgi.
Bir gün ermişlerden birine sormuşlar: "Sevginin sözünü edenler ile sevgiyi gerçekten yaşayanlar arasında ne fark vardır."
"Bakın göstereyim" demiş ermiş.
Bir sofra hazırlamış. Bu sofraya sevgiyi dilinden düşürmeyen; ama dilden gönüle indirmeyen kişileri çağırmışlar. Hepsi yerlerine oturmuşlar. Derken, sıcak çorbalar ve arkasından da "derviş kaşığı" denilen bir metre boyunda kaşıklar gelmiş.
Ermiş: "Bu kaşıkların sapının ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir şart koşmuş. "Öyle kaşığın çukur kısmına yakın yerden tutmak yok." "Peki" demişler ve çorbayı içmeye başlamışlar. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden, sofradaki hiç kimse, çorbayı döküp saçmadan bir türlü ağzına götüremiyormuş. En sonunda, bakmışlar bu iş olmuyar, çorbadan vazgeçip, öylece aç aç kalkmışlar sofradan. Onlar safradan kalktıktan sonra, ermiş: "Şimdi de sevgiyi gerçekten bilip yaşayanları çağıralım sofraya." demiş.
Yüzleri aydınlık, gözleri sevgiyle gülümseyen insanlar oturmuş sofraya. Ermiş: "Buyrun bakalım" deyince de, her biri uzun saplı kaşığını çorbaya daldırıp karşısındaki kardeşine uzatıp içmişler çorbalarını. Böylece her biri diğerini doyurmuş olarak, şükür içinde sofradan kalkmışlar.
"İşte" demiş ermiş. "Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim ki, kardeşini düşünür de doyurursa, o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz. Şunu da unutmayın ki, hayat pazarında alan değil, her zaman veren kazançlıdır."
.....Arka kapaktan
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uygarligin sundugu sanayi devrimi Yoksulluktur.
Jack London suphesiz yasadigi cagin sorunlarini gerek kendi fikirleri,gerekse yasadiklari ile bir otobiografi haline getirebilmis ender yazarlardan biridir...
Kitabi bitirdim ancak okurken insanligimdan utandim...
Kitap beni her sofraya oturup yemek yemeye basladigimda ustumdeki etkisini birakmadi.
Yemek kursagimda kaldi diyebilirim.
"Bu dunyanin civisi ezelden beri cikmis " Diyebileceginiz bir kitap.
Sefaleti mi tanimak istiyorsunuz ? Buyrun okuyun.
Selamlar. Nasılsınız? Ben artık #istanbul da keyif kısmına geçiş yaptım diye inanmak istiyorum. Bugün şahane bir kitabın tanıtımı ile geldim dostlar.
Yemek yeme düşkünlüğüm kesinlikle #boğa burcu olmamdan kaynaklı diyemem. Gerçekten çok seviyorum. Bizim ailede sanırım yeni lezzetlere en açık insanda benim. Gözüm kapalı #helal olan her şeyi yeme içme dürtüm hep vardır. Uzun yıllar yurt dışında kalmamın etkisi de var tabiki. Bir çok farklı meyve, yemek, içecek.. Hele ki #Asya kültürüne acayip düşkünüm. Şimdi böyle bir insanın #Tolkienevreni yemek kitabını almaması mümkün mü? Tabiki değil! Neden? Çünkü yemek bizim işimiz..
Koleksiyon eseri olması bir başka güzellik tabiki. Çizimler, içerik tam da aşık olunası değil mi? Hele kapağı.. Arkadaşlar her bir detayına düşmemek elde değil inanın. Tabiki içeriğini bulabileceğim her bir tarifi denemekten geri durmayacağımı da bildirmek isterim. Bu farklı evrene aşıksanız, yemeklerini yerken o evrende olduğunuzu düşünme hissi insanı sarıp sarmalayacaktır. Ki ben buna inanarak yeniden bir maraton yapabilirim. Bu tür koleksiyon eserlerin en güzel yanı ince detayları diye düşünen bir tek ben olamam diye düşünüyorum. Tabiki canım @hilalofrivendell bu konuda daha fazla kitapla bizi kavuşturacak gibi duruyor. Ozaman buyrun sofraya efenim..
Selamlar. Başucumun en nadide gözdesi, canım dergim. Bu sayısıyla yine beni mest etti. Bir çok altı çizili cümlem, heybe dolu, gönlüm dolu kapattım son sayfasını.
Sevgili Atatürk 'Geçmişini bilmeyen toplumlar geleceğine yön veremez.' demiştir. Ve bu sözü sanki bu sayının ana teması gibiydi. Bizim için değeri yitilmemesi gereken insanlar ve durumlar vardır. Lakin biz insanoğlu nankörlük üstüne yaşadığımız için unutuyor ya da önemsemiyoruz malesef. Demem o ki insanın bugünü geçmişinden gelir ve en önemlisi o değerlere sahip çıkmaktır.
Bu sayıda şiirleri şarkılar olmuş dilden dile konmuş ve kesinlikle geçmişimizin göz bebeği #YunusEmre teması işlenmişti. Her bir öykü, deneme, şiir birbirinden keyifle okuttu kendini.Sayesinde yeniden araştırma yaptım ve yaptıkça Yunus Emre doldu ruhuma.Şarkıya çevrilmiş şiirleri eşlik etti okumalarıma. Anlayacağınız her gece uyumadan önce gözlerim kapanana dek tadından yenmez bir şölen oldu bana. Gözümü kapatıp o sofraya buyur ettim kendimi. Ne sofrası diye soracak olursanız dostlar, bu tamamen bir gönül sofrası.. Ozaman sizleride bu sofraya davet etmek benim boynumun borcu olsun. Haydi dostlar gönlü doyurmaya buyrun..
'Ben yürürüm yana yana
Aşk boyadı beni kana
Ne akilim ne divane
Gel gör beni aşk neyledi
Mecnun oluben yürürüm
Dostu düşümde görürüm
Uyanır melul olurum
Gel gör beni aşk neyledi'
Bir gün ermişlerden birine sormuşlar: "Sevginin sözünü edenler ile sevgiyi gerçekten yaşayanlar arasında ne fark vardır."
"Bakın göstereyim" demiş ermiş.
Bir sofra hazırlamış. Bu sofraya sevgiyi dilinden düşürmeyen; ama dilden gönüle indirmeyen kişileri çağırmışlar. Hepsi yerlerine oturmuşlar. Derken, sıcak çorbalar ve arkasından da "derviş kaşığı" denilen bir metre boyunda kaşıklar gelmiş.
Ermiş: "Bu kaşıkların sapının ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir şart koşmuş. "Öyle kaşığın çukur kısmına yakın yerden tutmak yok." "Peki" demişler ve çorbayı içmeye başlamışlar. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden, sofradaki hiç kimse, çorbayı döküp saçmadan bir türlü ağzına götüremiyormuş. En sonunda, bakmışlar bu iş olmuyar, çorbadan vazgeçip, öylece aç aç kalkmışlar sofradan. Onlar safradan kalktıktan sonra, ermiş: "Şimdi de sevgiyi gerçekten bilip yaşayanları çağıralım sofraya." demiş.
Yüzleri aydınlık, gözleri sevgiyle gülümseyen insanlar oturmuş sofraya. Ermiş: "Buyrun bakalım" deyince de, her biri uzun saplı kaşığını çorbaya daldırıp karşısındaki kardeşine uzatıp içmişler çorbalarını. Böylece her biri diğerini doyurmuş olarak, şükür içinde sofradan kalkmışlar.
"İşte" demiş ermiş. "Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim ki, kardeşini düşünür de doyurursa, o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz. Şunu da unutmayın ki, hayat pazarında alan değil, her zaman veren kazançlıdır."
Her Şeye Rağmen Sevgi kitabı Edebiyat Bölümü Öğrencilerinin Mutlaka Okuması Gereken Kitaplar listesinde yer almaktadır.
