kendimle ilgili daha pek çok şeyi de anlatmadım sana. ben bütün hayatım boyunca üzgündüm. sebebini bilmiyorum. mesela kendimi bildim bileli, yani altı yedi yaşımdan beri orta yaş krizindeyim ben.
İçimden bir ses sana ne verilirse verilsin yeterli olmayacak çünkü bütün bunları içine koyacağın, bilinçle şekillemiş bir kabın yok diyor; her şey dağılıp dökülüyor. Aslında her karşılaşmanın aynı zamanda bir yok olma demek olduğunu ben zaten biliyordum. Kendimin başka bir versiyonunun daha yok olma anı. Deri değiştiren bir sürüngen gibi ayrılırken içimden yeni bir şey şıkıyor, yaşamaya bununla devam ediyordum.