"Hikâyeler böyledir, bazen sadece bir kişi dinlesin diye anlatılır. Bir kişi çünkü, dünya demektir. Dünya da hikâye..."
Kitabı en iyi anlatan, Adalet'in hikâyesine ışık tutan cümleler bunlar. Sevgisiz büyüyen Adalet'in hayata tutunmak ve hayata dokunabilmek için çıktığı yolculuğu anlatıyor yazar, çünkü Adalet'e dokunan olmamış hayatı boyunca...
Gelip geçici olan bu dünyada hiçbir şeye geç kalmamayı ve içimizde kalmadan her duyguyu yaşamak için -kısa olan bu dünyada- elimizden geleni yapmamız gerektiğini hatırladım.
Yazarın kalemiyle ilk tanışmamdı ve ruhsal çözümlemeleri ve anlatış tarzıyla çok beğendim. Birçok cümlenin altını çizdim ve duygular tam anlamıyla bana yaşatmak istediği hisleri yaşattı. Toplumsal konulara ara ara kısa ama öz bir şekilde değinmesi de olay üzerinden eleştirmesi de hoşuma gitti. Bir PDR uzmanı ya da psikolog olup o şekilde okusam daha nice detay yakalardım gibi geliyor. Tavsiye edeceğim güzel ve "dokunan" bir kitap oldu. Tavsiyemdir.