"Kitap okumak zekayı kibarlaştırır" cümlesi kulağa estetik ve derinlikli gelse de, aslında oldukça romantize edilmiş bir önerme. Kitap okumak kişiye çok fazla bilgi yükleyebilir, kelime dağarcığını geliştirebilir ve dünyaya farklı pencerelerden bakmasını sağlayabilir; ancak bir insanın karakterinde "kötücül" bir potansiyel varsa, empati yoksunluğu çekiyorsa ve temel etik değerleri eksikse, okudukları pek de bir işe yaramaz.
Not: Öküz, inek ve dana çok sevdiğim hayvanlardır... ☺
Bir varoluş trajedisi olan Oblomovluk,
bilinçli bir tembellik/atalet halidir. Bir uyuşukluk değil, aksine fazla uyanıklık, her şeyin farkında olma, bir adım ötesini görme halidir.
Ancak tüm bu farkındalık dolayısıyla sonunu gördüğü yolda ilerlemek istememenin getirdiği bir tükenmişlik ve kendini gerçekleştirememedir. Sosyal yaşamdan kopuş, topluma uyum sağlayamama, bilinçli bir vazgeçiştir.
*Handiyse ölüme eş bir uyuşukluk hali; bir başka deyişle yaşarken ölmektir.*
Eğer acıdan kaçınılabiliyorsa, yapılacak anlamlı şey nedenini ortadan kaldırmaktır, çünkü gereksiz yere acı çekmek, kahramanca değil, mazoşistçe bir durumdur.