"Yaptıklarıyla kırmazlar sadece yürekleri...
Yapmadıklarıyla kırarlar çoğu zaman.
Yaptıklarıyla suçlanmaya alıştıkları için yapmadıklarıyla itham edilmeyi pek anlamaz onlar....
Yapılanlardan çok, yapılmayanlar acıtır beni...
Çaba gibi, kelam gibi, özen gibi...
Hatta bazen sevgiden taşan minicik bir sitem gibi..."
boşunaydı artık çaba
boşuna mıydı acaba..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kimse tökezleyen insan için çaba harcamıyordu. "Bu yüzden her dakika olduğumuzdan başka türlü görünmek zorundayız." dedi, "hep kuvvetli, hep dengeli."
Ait hissetmediği yerde durmak zorunda kalabiliyormuş insan.
Tek yapılması gereken durmak, hiç ama hiç çaba harcamadan.
"Herkes senin canlılığını, neşeni arıyor... Ama biraz çaba göstermelisin.
Yaşamak, yaşamak ve yaşamak."
"Görüyorsun, Godòia. Hiç yaşama isteğim yok artık. İyileşirsem kötü bir çocuk olacağım. Anlayamazsın sen. Artık uslu durmama değecek kimsem kalmadı."
"Çok uslu olman da gereksiz. Çocuk ol, o her zamanki küçük çocuk."
"Niçin, Godòia? Herkes beni dövsün diye mi? Herkes beni azarlasın diye mi?.."
Yazmak Çekincesiz Bir Çaba OlmalıdırHayata Dair
Yazmak, yaşananları, yaşadıklarımızı öldürmemek ve sonsuz ömürlü olmasını sağlayan bir çabadır.
Her yazılanı herkes yaşayamaz, her insan yaşadığını yazacak kadar cesur olamaz.
Her varlığın kendinden bir düşünce ve duygu bulduğu konularda yazmak edebi değeri artırır.
Yazmak çekincesiz bir çabadır. Bir insanın yazdıkları ilk önce kendine meydan okuması gerekir ki kim ne der kaygısı taşımadan yazabilsin.
Bir çıkar karşılığında yazan hiçbir şey yazamaz. Çıkarsız ve genel yararı üstün tutan bir ahlakı savunan şahsi çıkarı reddeden kolektif metinlerin dile dökülmüş çetelesidir yazmak.
