Çağla Kiras
@caglakiras
Kendini kitap karakterine dönüştürmenin yollarını arıyor.
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler içerir.
Kitabı "aşk'a (hiç katılmadığım) farklı bir bakış açısı okumuş olmamdan ötürür beğendim diyebiliriz. Ama mektubu yazan karakterimiz aptallık derecesindeki takıntısıyla beni o kadar yordu ki. Sinirden küplere binerek okudum kitabı. Bir insan nasıl bu kadar gerizekalı olabilir hala da aklım almıyor. Tiktokta genç kızların sevgililerine altını çize çize neden bu kitabı hediye ettiğini çok iyi anladım. Gerçekten de karakterimizin takıntısı ergenlere layık. Objektif yorum yapmaya çalışırsam da babası ölmüş annesiyle arası kötü olan, arkadaşı olmayan bi insanın "hayatındaki" tek insana bu kadar takıntı yapması olası bir durum. Ama bu takıntının inanılmaz uzun süre devam etmesi beni en çok şaşırtan şey oldu. Kadın asla bu takıntıdan, onu böylesine yitip bitiren şeyden de kurtulmak istemiyor. Hatta bunun bir sorun olduğunun bile farkında değil. Kendisine düzgün mutlu bir hayatı da layık görmüyor gerçi farkında olsa nolur. Adamı da tanrı figürü yaptığını düşünüyorum. Ayrıca çocuğa da çok üzüldüm. Kadın adamın ondan bir zerre bile rahatsız olmasın diye hiç babasıyla tanıştırmamış bile. İğrençlik, bencillik abidesi bir davranış. En başta anne olmaması gereken bir karakterdi çocuk iyi ki öldü düşünceleri gaddar da olsa kitap sonu sürekli aklımdan geçti. Ama gerçekten kadına ve düşüncelerine hiç katlanamadım az bile düşünmüşüm. Okurken en yorulduğum kitap olabilir. Bitsede kurtulsam şu kadından düşüncesiyle beraber otutup okuduk kitabı. Ama okunur ve üzerinde çok keyifli tartışılır. Arkadaşlarla beraber okunursa kritiğini yapmak tadından yenmez. 7/10.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap gerçekten güzel. Tam bir Stefan Zweig kitabı. Ve 1920'lerde bir erkek elinden çıkmasına rağmen kadın bakış açısı hakkında yerinde çıkarımlar yaparak yazılması da ayrı bi etkileyici. Zweig'ın dönem kadınlarının psikolojisi hakkındaki bilgileri bir kere daha alkışlatıyor. Başta anlatılmaya başlanan otel ortamı ve karmaşasını kafanızda oturtunca kitap su gibi akıyor. Sürekli şimdi ne olacak diye sayfaları çeviriyorsunuz. Kitap sonu da bazen insanlar hiç planlamadığı şekillerde kendini kaybedebilir, yargılamak yerine dinlemek lazım fikrini kafanızda oturtuyorsunuz. Bu konuda çok güzel bir ders alıyorsunuz. Özellikle baştaki Bayan C. ve karakterimizin, Bayan Henriette'in kaçışı hakkında konuşması; karakterimizin kaçağı yargılamadan anlamaya çalışıp diğer insanlara karşı savunması kısmını kitap bitince tekrar okuduğumda tüylerim diken diken oldu. Cidden farklı bir olgunluk seviyesi karakterimizinki (ve Zweig'ınki) diye düşündüm ve takdir ettim. Ayrıca yardım istemeyen birine yardımcı olamazsın fikri de gözümüze sokulmadan alt metinde çok güzel anlatılmış. Unlearn yaptığım bir gerçeği de tekrardan öğrenmiş oldum kitapla.
Bence gayet iyi bir kitap. Kitapta itfaiyeciler artık yanan evleri söndürmüyor da onun yerine kitap okuyan insanların evlerini içinde kitaplarla beraber yakıyorlar. Bunun sebebiyse insanların zamanla yararlı kitap yerine sadece cinsel içerikli kitaplara yönelmesi ve toplumda artık sadece bu tür kitapların okunmasıyla hükümetin kitap okumayı yasaklaması. Biz de bir itfaiyecinin nasıl bir isyankara dönüştüğünü okuyoruz. Yakın gelecekte gerçekleşir mi bilmem. Umarım gerçekleşmez. Ama bugünden, insanların davranışlarından, hayatın gerçeklerinden çok güzek cümleler yakalanan bir kitap. Mutlaka okunmalı.
Bu kitapta iki insanın aşkını değil de birbirlerine olan nefretini, nasıl bunun aşka dönüştüğünü ve bunu kabullenme süreçlerini okuyoruz. Sonda kavuşmaları çok kısa anlatılmış hatta. Jane Austen'in upuzun devrik cümlelerini bir kaç kere okumak zorunda kalsam da keyifli, güzel ilerleyen, merak ettiren bir kitaptı. Bence toxic ilişki sahipleri ve platonikler mutlaka kendilerinden birkaç bir şey bulurlar.
İçinde güzel kısa kısa hikayeler barındıran bir kitap. Hikayeler güzel. Aranırsa çok güzel anlamlar bulunacak cümleleri içinde barındırıyor. İlk hikayede bir mürebbiyenin yasak aşkını çocukların gözünden okuyoruz. Diğer hikayelere kıyasla biraz kısa. İkinci hikayede biraz orta yaşlı bir adamın genç bir kızın aşk hayalleriyle gizliden gizliye oynamasını okuyoruz. İçinde baya beğendiğim bir kaç cümle var. Sonuncu hikaye de ise bir zamanların ünlü tiyatrocusunun unutuluşunu bir hayranının gözünden izliyoruz. Sanırım sonuncu hikaye favorim oldu. Hiçbir yerin hiçbir şeyin garanti olmadığı güzel anlatılmış. Okunsa fena olmaz dediğim bir kitap.
