Çağla

''Anımsıyor musun ilk kez ardında bu pencerenin tutkudan çıldırmışçasına okşamıştım ellerini. Şimdi oturuyorsun aynı yerde, yüreğin demirden bir kılıf içinde''

Şiir

Reklam

Çağla

''Hiç kimse daha yakın olmadı bana, hiç kimse böylesine üzmedi beni, acıya salıp gidenler bile, okşayıp bırakanlar bile hatta''

Şiir

nasıl ayrılırlarsa bu dünyadan sessizce erdemli insanlar derlerken tüm dostları dört bir yandan gidiyor galiba, hayır daha var bırakalım biz de birbirimizi fırtınalar koparmadan hiç öyle günah olur göstermek sevgimizi sevgi tekkesini bilmeyenlere korkucudur sarsılışı yerin insanlar anlam vermeye çalışır ama titreyişleri kürelerin daha büyükse de zararsız kalır sevgileri bedeni aşmayanlar dayanamaz ayrılık acısına çünkü ansızın ellerinden kaçar sevmek dedikleri herşey adına oysa bağlanmış ince bir sevgiyle kendimizin bile anlamadığı uslarımız yeter de artar diye biz bırakırız el, göz ve dudağı eksilmez hiç birleşmiş ruhlarımız benim seni böyle koyup gitmemle tam tersine çoğalır varlığımız altın dövülüp incelmişcesine

Takip Önerileri

Çağla

''Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan vazgeçtim ama Seni yalnız komak var, o koyuyor adama''

Şiir

Çağla

Aşktı bir hüküm süren o eski zamanlarda Her şey nasıl da yapmacıksız oluverirdi; Şöyle içten bir demet çiçek verildi miydi Dünyayı bağışlamak demekti bu sırasında, Çünkü öylesine yürekten kopup gelirdi. Sonra hani bir kere de seviştiler miydi, Ah bilir misiniz bağlanırlardı nasıl da? Öyle bir yirmi yıl, otuz yıl: durdukça dünya O eski zamanlarda. Artık aşkın o hükmü hiç mi yok şimdi; Yapmacık bir gözyaşı, hile düzen sonra da; İnanmıyorum biri aşk sözü etti miydi, Çünkü o aşkın değişmesi gerek en başta, Öyle sevişmeli bak hani sevişirlerdi O eski zamanlarda.