Abdullah Yurdakul
@cagrilmayanyakup
Ne desem boş
Attilâ İlhan, bu kitabıyla toplumcu şiire yeni bir soluk kazandırmış olmakla birlikte bıraktığı izlerle birçok şairin de peşinden gelmesine veya etkilenmesine vesile olmuştur. Kitapta İlhan’ın Paris’teki ve Türkiye’deki yaşantısı, dünyadaki savaşlar, yoksulluk, aşk, kaçışlar, gerilim dolu maceralar, yalnızlık ve emperyalizm gibi konular ustaca imgelerle ele alınmıştır. İlhan, o kadar ustaca imgeler kullanmıştır ki aşk şiiri diye okuduğunuz şiirlerin içerisinde toplumcu şiirden esintilerin bulunduğunu ilk okuyuşta hissedemeyebilirsiniz. Fakat tekrar dikkatle okuduğunuz takdirde toplumcu şiir anlayışının, imgelerle şiir içerisinde saklandığını fark etmeniz muhtemeldir. Bunun sebeplerinden bir tanesi o dönemdeki siyasi anlayışın getirdiği zorluklardır. Kaptan’ın hem kendi şiirine hem de Türk şiirine yenilikler kattığı harikulade bir eser.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanın varoluşsal sancılarını ve dünyanın saçmalıklarını irdeleyen bir kitap olarak nitelendirilebilir. İnsanın ne yaparsa yapsın daima yenilgi yaşayacağını dile getiriyor. Buna rağmen daime kötülüğe direnilmesi ve başkaldırılması gerektiğini vurguluyor.
“Hiçbir şeye sığınmadan yaşanabilir mi, yaşanamaz mı, beni ilgilendiren tek şey bu.”
Syf.73
