Caner Alkış
@calkis
Bu kitabı fuarda dolaşırken elime alıp şöyle bir baktıktan sonra gülümseyerek almıştım. Muzaffer İzgü'nün müthiş mizah üslubuyla kaleme aldığı bu eser, bireyin devletle ve toplumla ilişkisini, içinde yaşadığımız topluma has tüm çarpıklıklarıyla anlatan kısa hikayelerinden oluşuyor.
Reklam
Unuttuğumuz Bir HikayeEdebiyat
Elvan Kaya Aksarı'nın yazar olarak kitaplarını oldukça beğeniyorum. Bu eserde editör olarak ismini görünce kitabı okumak istemiştim. Özetle editöründen dolayı okuma listeme eklediğim bir kitaptı.
Kitap Türkiye'nin hikayelerini unuttuğu insanlarını, '68 Kuşağını, kurgu bir karakterle bize tekrar hatırlatıyor. Neler yaşadıklarını, yaşamlarının ve içlerinin nasıl dağıldığını anlatıyor. Anlatılanlar nedeniyle kitabın sayfa sayısına aldanıp hemen okurum dememek gerekiyor.
Kitapta biraz ilerledikten sonra acaba yazar o günleri yaşayanlardan birisi mi diye merak edip hakkında ufak bir araştırma yaptım. Değilmiş. Fakat ana karakterimizin içini öyle "tam" anlatıyor ki bu da yazarın başarısıdır diyebilirim. Türkiye'nin 70'li yıllarına merakınız varsa kitaba bir şans vermenizi tavsiye ederim.
Demir Ökçe'ye Kısa Bir EleştiriEdebiyat
Demir Ökçe'yi arka kapak yazısında ifade edildiğine göre distopya edebiyatının ilk örneği olması sebebiyle seçmiştim. Bir süredir distopya edebiyatına başlama hevesim de vardı fakat kitap bekletimi karşılayamadı. Beklentimi karşılayamamasının sebebi ise kapitalizmin yarattığı ürettim araçlarına sahip sınıf ile proletarya arasındaki sınıf çatışmasını, komünizmin kapitalizme yaptığı artık değer eleştirisini, devlet aygıtının yanlılığını ve kitabın ana karakterlerinden olan Ernest'in çıkarımlarını oldukça basit göstermiş olması. Belki yazarın amacı karmaşık kapitalist düzeni yalınlaştırmaktı fakat ben bundan hoşlanmadım. Kapitalizm hiçbir zaman karşımıza bu kadar yalınlıkla çıkmaz.
Saatçi İbrahim Efendi TarihiRoman
At Sancısı romanıyla Everest İlk Roman ödülünü kazanan Elvan Kaya Aksarı'nın Vacilando Kitap'tan çıkan Saatçi İbrahim Efendi Tarihi'nde adeta iki bambaşka dünya işlenmiş. Bir yanda adeta zamanın donduğu, esnaflarıyla karşımıza çıkan ismi verilmeyen semt varken diğer yanda alışık olduğumuz - en azından benim alışık olduğum- alengirli bir devlet dairesi var. İbrahim Efendi ise ironik bir biçimde zamanın ilerleyişinden yakasını kurtarmış gibi görünen bu semtte saatlerin tamiriyle uğraşan bir zât. Onun yaşadıkları özelinde okur da bu iki farklı dünyanın çatışmasına tanıklık etme şansını yakalıyor. Eserin serim-düğüm-çözüm bölümleri kısa kısa işlenmiş fakat bu durumu bir eksiklik olarak görmek yerine Elvan Kaya`nın zamanın ruhunu başarılı bir şekilde okuması olarak görmek gerektiğini düşünüyorum. Zaten "kimsenin dört ciltlik Savaş ve Barış'ı okumaya vakti ve sabrı yok." :)
Seyrek Yağmur üzerine kendime notlarEdebiyat
Kitap, Kitapçı Rıfat'ın yaşamına, iç dünyasına ve düşüncelerine dair kısa anlatılardan oluşuyor. 100 sayfa olduğuna aldanıp bir oturuşta okunur diye düşünebilirsiniz fakat öyle yapmamanızı tavsiye ederim. Elinizin altında bulundurup ara ara açıp okumak daha güzel olabilir. Tıpkı bir şiir kitabı gibi. Çünkü kitapta anlatılanlar düz yazıyla yazılmış şiirler. Garip akımının düz yazı versiyonu, sıradan bir insanın yaşamından anlar.
Bir eleştiri olarak ise Rıfat karakterini gerçek yaşamda bulmak zor olabilir. Zaten yazarın da böyle bir iddiası olduğunu söylemek yanlış olur fakat yine de kendime bir not olsun diye belirtmek istedim. İnsan çok daha karmaşık ve günlük hayata bulanık halde yaşayıp gidiyor, evet Rıfat gibi yaşamın görece kıyısında yaşamayı "başaranlar" olabilir fakat bu en nihayetinde görecelidir.
Öte yandan solculara has iyimser perspektifin de güzel bir örneğini gördüğümüzü söylebilirim. Buna da çeşitli açılardan şerhler düşülebilir ama gerek yok. Böyle kalsın.
Reklam