Burada sadece ben varım. Belki biraz bencilce ama bence tüm bu alıntılar ve incelemeler; yaralarımın ilacı, derinden hissettiğim rahatsızlığın veya beni uykumdan alıkoyan o düşüncelerin bir yansıması. (Tuğçe)
Yüzünün görüntüsü, cepheye giden askerlerin ceplerinde taşıdığı, bir sevgilinin küçük bir vesikalık resmi gibi, yalnızca yaşamda güzel şeyler olduğunu ve onların mutluluğu beklediğini hatırlamak için değil, bir ceset torbasında geri dönerlerse o yüzün onları asla bağışlamayacağını hatırlamak için de taşıdıkladı o resimler gibi bir şey haline geldi.
Güzelliğini yitirmeyen her şeyi kıskanıyorum. Yaptığın portremi kıskanıyorum. Nedem benim yitirmem gereken şeyi o muhafaza edebiliyor? Aradan geçen her saniye benden bir şey alıp ona veriyor. Ah, keşke aksi olsaydı! Keşke portre değil de ben her zaman olduğum gibi kalabilsem! Bu portreyi neden yaptın? Günün birinde benimle alay edecek o... Benimle çok kötü alay edecek!