Bugün çok güzel bir hadise yaşadım. Bunu sizlerde de paylaşmak istiyorum; öğle namazında, camide namaz vaktini beklemek için safa geçip oturduğumda yanımdaki bir abi, saatini ayarlamam için benden yardım istedi. Yardımcı olduktan belli bir müddet sonra cüzdanından bir kağıt parçası çıkardı ve bana verdi. Namazdan sonra kâğıda baktım. Kâğıtta şunlar yazıyordu:
"SENECA; "Ölüm herşeyi eşit kılar."
Antakya müzesindeki bir lahitten alıntı; Duvarda yazan söz MS 65 yılında vefat eden "Seneca" isimli bir düşünüre ait, Para ile satın alınan sadakat, daha fazla para ile de satılır. Başlayan her şey biter, Büyük bir servet, büyük bir kölelikti. Ölüm, bazen ceza, bazen bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur. Yeryüzünde gün ışığına layık olmayan nice insanlar vardır ama, güneş her gün yeniden doğar. Hayatı komedi sananlar son espriyi iyi düşünsünler! Yaşıyorsak, hala umut var demektir. Aza sahip olan değil, çok isteyen fakirdir. Hayatı kaybetmekten daha acı bir şey vardır, yasamın anlamını kaybetmek. Unutmazsan senin, affetmezsen onun can acıyacaktır. Unutma, affetmek ve unutmak sadece iyi insanların intikamıdır. Ey hayat, senin bu kadar önemli tutulman ölüm sayesindedir. Unutma ki, birlikte olduğun İnsanın geçmişini kurcalamak, onunla kurmayı düşündüğün geleceği yok etmekten başka bir şeye yaramaz. İnsanları tanımak için onları sınamaktan korkmayın; çünkü kaybedilmesi gerekenler, en önce kaybedilmelidirler. Gençliginde bilgi ağacını dikmeyen, yaşlılığında rahatlayacağı bir gölge bulamaz. Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir."