Osman
@canbagir
31 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
İnsan son sayfasına kadar ne olacağı bilinmeyen bir roman gibidir.
Sayfa 169
Reklam
Bir savaş başladığında insanlar, “Uzun sürmez bu, çok aptalca!” derler. Ve kuşkusuz bir çok savaş aptalcadır, ancak bu onun uzun sürmesini engellemez. Budalalık hep direnir, insan hep kendisini düşünmese bunun farkına varabilirdi.
Sayfa 45
Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaha lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. O zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için, her şeyi çiğneyerek, birbirine koşuyordu.
Sayfa 87
Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla geçiveriyoruz?
Sayfa 38