Nida
@cangl
24 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
...alçakgönüllü olmayı unutuyorlardı, hepsi bu ve kendileri için hâlâ her şeyin olanaklı olduğuna inanıyorlardı; bu durum da felaketlerin olanaksızlığını varsayıyordu. İşlerini yapmayı sürdürüyorlardı, yolculuklar ayarlıyorlardı ve düşünceleri vardı. Geleceği, yolculukları ve tartışmaları ortadan kaldıran bir vebayı nasıl düşüneceklerdi ki? Kendilerini özgür sanıyorlardı, oysa felaketler oldukça kimse asla özgür olmayacak.
...kadınlar genel olarak, içlerindeki kendini verme arzusu ne kadar yakıcı olursa olsun, bu hazır oluş durumunu inkâr etmek, ürkmüş gibi yapmak veya yalanlar, yeminler ve vaatler aracılığıyla önce yatıştırılması gereken bir öfkeyi oynamak alışkanlığındadırlar.
...kadınlar genel olarak, içlerindeki kendini verme arzusu ne kadar yakıcı olursa olsun, bu hazır oluş durumunu inkâr etmek, ürkmüş gibi yapmak veya yalanlar, yeminler ve vaatler aracılığıyla önce yatıştırılması gereken bir öfkeyi oynamak alışkanlığındadırlar.
"Gerçek umutsuzluğu" doruklarında yaşayan bir yazar olup, bir insanın umutsuzluğunu ağlatıcı şekilde anlatabilen bir yazar Stefan Zweig. Umutsuzluk zehirlenmesi yaşadım. Umutsuzluk bir hap şişesi olsaydı ve bu hap şişesini bir kitap yerine koysaydık bu kesinlikle Satranç olurdu. Oluşturduğu Dr. B. isimli karakterin içinde bulunduğu çaresizlik durumunu, umutsuzluğunu insanı ürpertmekten çatlatacak, dahasında çatlaklarını ağlayarak yumuşatması sağlayacak duruma getirecek şekilde anlatmış. Hani bir insanın çektiği acıları, o acıları tatmamış kişinin anlaması beklenemez ya, Stefan Zweig bu yargıyı âdeta parçalamış. Dr. B. isimli karakterin, geçmişini anlattığı sıralardaki yakarışlarını usta yazarın kelimelere döküşü, açıkçası gözyaşlarımı tutamayışıma sebep oldu. Önceden belirttiğim gibi: "Ürpermekten âdeta çatladım." Stefan Zweig'ın umutsuzluğa kapılması sonucu eşiyle birlikte hayatına son vermesinden dolayı umutsuzluğa kapılıp, benimle aynı umutsuzluğa kapılabilecek biriyle hayatıma son vermek istiyorum.
