Fatih'in Akdeniz Medreseleri tarafındaki kapılardan geçerek sola büküldük. Çörekçiler Kapısı denilen, kapısı kalmamış bir girişten kös kös ilerleyerek giderken ilk sesleri duymaya başladım.
Çanakkale'de bulunmuş olan Mehmet Ali, Mustafa Kemal adını hatırlıyor. Ona göz ucuyla baktım. Başını yonttuğu söğüt dalından kaldırdı. Benden tarafa döndü:
- Beyim, Allah vere de, bizi tekrar askere almasalar, dedi.
Bu, benim köydeki en hüzünlü günüm oldu.