"İnsan en çok canı yandığı yerde değişir...!
Ahmakla görüşen ahmaklaşır Gafille görüşen gafilleşir Akıllıyla görüş Yok mu? Çekil köşene Rahat edersin Tek başına kalmak ondan iyidir Zararlı arkadaş edineceğine tek başına kal Biraz canın sıkılır ama zamanla canı sıkılmamayı da öğrenirsin Ne yani? Nasıl yalnız yatacaksın gittiğin yerde? Alışmış olursun.
Reklam
Git ona öğret:
Gemiler batınca, acımaz denizin canı...
Alıntı
"Orman yine sessizdi. Belki de canı yandığı içindir."
İkaz amaçlı sanatın en güzel türü, ahlaki ama "ahlakçı" olmayan sanat, kötü şeylerin cazibesine kapılmanın ne kadar kolay olduğunu iyi bilir. Malum, iyi insanların da, sonunda büyük hatalar yaptığı, bunu da istemeden yaptıkları bir vakıadır. Martineau'nun tablosunda, kocanın kumar ve içki sorunları olduğunu çıkarsayabiliriz (yere yan konulan yarış atı resminde ve adamın arkasındaki içki sürahisinde bunun ipuçları gizlidir). Bu adam şimdi de oğlunu alıştırmaktadır, beyefendilere özgü bu kötü huylara. Ama cani biri değildir, cana yakın ve kalender tebessümü zorlama değildir. Herkesi mutlu etmek ister gibidir, sadece güvenilmez ve kolay gaza gelen biridir o kadar. Küçük ahmaklıklarının birikerek sonunda onu nasıl mülkünü satmak zorunda bırakacağını tahmin edebiliriz. Nesiller boyu ailesine ait olan evin (antika şömine, zırh ve portreler bunun kanıtıdır) uçup gidişine seyirci kalacaktır. Ressam bunun utancını ve hüznünü, kendi davranışlarımıza tesir eder umuduyla, bütün gücüyle bize hissettirmeye çalışır; çünkü çoğumuz bu adamın kötü alışkanlıklarından birkaçını kendi nefsimizde barındırırız. S. 38 Terapi Olarak Sanat
Sanat
Anlat.,.
Bir selden kurtuldun, kim idi bendin! Bendi de bilirsin, seli de kendin! Hangi yöne sürüklenmek istendin? Gelecek öğrensin, yönü de anlat. Tarih bazen inkâr eder gerçeği. Birliğine kim sapladı bıçağı? Su ile beslenmez huzur çiçeği, Çiçeği besleyen kanı da anlat. Şu ananın gözündeki yaşa bak! Şu mezarın başındaki taşa bak! Ne yazıyor, doğumuna, yaşa bak! Uğrunda verilen canı da anlat. Tekme vuran çok olurmuş düşküne. Yasin'miydi bomba koyan köşküne? Suçlu isem, susma Allah aşkına,
Şiir

KerZeY35

@kerzey35
·
Ağu otu ekileli ovana, Oğul arı bal vermedi kovana, Vatanını, yani seni sevene, Yıllarca beslenen kini de anlat. Yaraların eskimedi çok yeni. Kan gölüyken biliyorum ben seni! Kurşunların ıslık çaldığı dünü, Dünlerin yediği günüde biliyorum. Ne günü unut sen, ne de geceyi, Unutmaktan ateş sardı bacayı, Kanlı katil yetiştiren hocayı, İlimi, irfanı, feni de anlat. Ozan Arif
Şiir
Reklam
Reklam