Bu kitabı yavaşça, aceleye getirmeden ve her bir konu üzerine iyice düşünerek okumalı ve okurken, antik Çin dönemindeki savaşlardan ziyade kendi hayatınızla, okuduğunuz tüm cümleleri tek bir çemberde benzetmeye çalışırsanız mutlaka benzer şeyler ve geliştirilecek ve de harekete geçirtecek fikirleri görmeniz için kıvılcım etkisi yaratacaktır.
Yeri gelir hayatınızı mukayese edersiniz, yeri gelir iş hayatınızı, yeri gelirse de kendi benliğinizi... Ve tüm alanlarda nasıl savaş verebileceğinizi anlamanıza yardımcı olacak bir kitaptır.
Kitabı okurken, okuduğunuz paragraf veya cümlelerin altını çizmek için yanınıza aldığınız kalem yorulmanıza sebebiyet verebilir zira her kelime altı çizilmeye değer bir hazine olduğu için uygulama içerisinde kitaptan alıntılar yerleştirmeye çalışırsam tüm kitabı buraya yazmam gerekebilir.
Ayrıca bu kitabın en büyük özelliklerinden birisi de, aynı paragrafı bugün okuduğunuzda veya yarın okuduğunuzda çıkardığınız anlam yaşananlara göre değişebilir. Bu yüzden gerek taşınmasının kolaylığı, gerekse akıcılığı sayesinde bu kitabı başucunuzdan ayırmalı, yatmadan önce, sabah kalkınca, işte, okulda hulâsa her yerde okunabilecek bir kitap olduğunu eminim sizde farkedeceksiniz...
Sevgiler.
Stefan Zweig' ın birçok başyapıtını okumuş birisi olarak en sevdiklerim arasında ilk 3 sıralamasına çok rahat girebilir.
Tek oturuşta bitirilebilir sadeliğe ve akıcılığa sahip bu kitabın başlarında atmosferin betimlenişinden dolayı, kasvetli ve hüzünlü bir kitap okuyacağınız izlenimine kapılmanızı sağlıyor ama daha sonradan kitabın sizde uyandırdığı duygular hayat tecrübelerinize ve perspektifinize bağlı olarak değişecektir, çünkü; bazı kısımlarda okurun bakış açısı, okuyucular arasında farklılık gösterebilecek bir geniş anlamlılığa sahip.
Herkesle aynı olmaya çalışmak aslında bakarsak, en ciddi hastalık olmasına rağmen, kendisi olmaya çalışan insanlar ve kendisi olamayan insanlar, toplumda "deli" olarak anıldı.
Paulo' da bu gruba dahil. "Sanatçı" olmak istemesine rağmen ailesi ve çevresinde genel inanış yüzünden, Paulo, akıl hastanesine yatırılmış ve birçok badire atlatmış olmasına rağmen bu kadar büyük bir yazım sanatçısı olması ve kendisini, "deli" olarak görmelerine aldırmadan, olmak istediği insana dönüşmesi, yüce bir insan olduğunu kanıtlamaya yeter.
Kitap her nekadar 216 sayfa olsa da, aslında içeriğindeki mananın derinliği sayesinde, kitap hakkında bir 216 sayfa daha inceleme yazılabilecek bir anlatıma sahip. O yüzden bu sade ve akıcı kitabı her sayfasında hissederek okumakta fayda var.
Kendimiz olabilmek için toplumun bize çizdiği imaja veya genele uygun gördüğü normal insan karakterine uygun davranmaya çalışan insanlar tüm enerjisini tüketiyor ve özbenliğine ulaşmak için gereken enerji hep eksik kalıyor.
Herkes gibi olmaya çalışan insanlar acılaşmış(günümüzde iş, ev, yemek, televizyon, toplumun dediği her şeye uyanlar, tabir caizse koyunlar bu gruba dahil), kendisi olmaya çalışan farklı ve aklı başında insanlar da, sonunda ya deliriyor ya da çoktan delirmiş gözüyle bakılıyor.
Veronika ise, başarısız bir intihar girişimden sonra gözlerini açtığı Villete Akıl Hastenesinde sayılı günleri kaldığını bilerek ve ölümü bekleyerek geçirdiği sürede hissettiklerini ve yaşadıklarını aktarırken, Veronika ve çevresindekiler "ölüm bilinci" sayesinde yaşama daha yoğun bağlanmanın değerini anlıyorlar.
Santiago' nun öleceği, kitabın daha ilk cümlesinden belli olmasına rağmen; sıkılmadan okuyabileceğiniz bir kitap.
Ortada işlenecek bir cinayet var, katiller belli ve herkes biliyor ki, Santiago ölecek! Ama kimse de çıkıp demiyor ki, "kardeşim ikizler senin peşinde!"
Aslında burada işlenen namus cinayetinde, katil olan eli bıçaklı insanlar mıydı, yoksa olayın gerçekleşmesi an meselesi olmasına rağmen hiçbir şey yapmayan toplum mu?
Her şeyin, en baştan beri belli olduğu bu romanda, cinayeti, kendi gözünüzle izliyormuşsunuz gibi hissettirecek kadar iyi betimlemiş yazar
Yaşlı bir adamın söyledikleri ve bu yaşlı adamın muhalifi bir gencin söyledikleri (Burada okuyucunun muhtemel düşüncelerini temsil ediyor diyebiliriz) diyalog halinde aktarılarak kitabın akıcılığı sağlanmış ve okuması da daha bir keyifli olmuş.
İnsanın kişisel farkındalığını artıran ve edimlerimizin asıl sebebini, örnekler ve deneysel ispatlarla açığa çıkaran bu kitap; insanın mecazi ve gerçek anlamda, bir makine olduğunu ve insan "ben" şeklinde tek parçadan değil birden fazla parçadan oluşmaktadır (akıl, mizaç, ruh, dış faktörler vs.) şeklinde anlatıyor.
Aslında çapraz okuma yapanlar için günde 2-3 bölüm okuyarak ve okuduklarınız üzerine düşünerek, kitabı daha iyi özümsemiş ve insan psikolojisini daha iyi anlamış olacağınızı düşünüyorum.
