Şiir yazmak sözcuklere ve analmlara savas acip yeni bir anlam katma sanatidir
Ve kendim yazdıklarimı paylaşmaya yeni basladim yorumlariniz degerli
Beni tüketen bu sessiz baskılar,
Her sözcüğün arkasında korku var.
Toplumun gözleri, her adımı izlerken,
Ben, kimliğimi bulamadan kayboluyorken.
Cahilin dehası, aydının cahiliyeti yükseliyorken,
Ne baskı, ne kermanet, bir Mehdi haber verir defterlerimden.
Ve ayetler sıralanır şiirlerimden.
Ne Mevla’yım, ne Gavsi’m, Tanrı gözünden.
Ben, Hayyam’dan şarap içen bir garip kulum, cenneti kaybden.
Hangi yolda ilerlemeli, hangi kapıya secde etmeli?
Toplum, bana yol gösterirken, kendi yolumu unuturum.
Beni biçimlendiren kalıplar, içimi daraltırken,
Ben, kim olduğumu bilmeden kaybolurum.
Aşk mı bu, yoksa bir yalnızlık dansı mı?
Her sözde bir yıkım, her adımda bir bekleyiş.
Beni bulamayan bakışlar, sahte alkışlar
İşte sahnede ben
Hangi yüzü göstermeliyim? Hangi kimlikle var olmalıyım?
İçimdeki isyan, dışımdaki itaatle çelişiyor,
Ve her geçen gün, her adımda, bir yudum daha kayboluyorum.
Şarapla sarhoş, zamanla mahkum, ben bir garip kulum.