Emine Can
@cannemineee
Şu anda okuduğu kitap
Emine Can
, 2023 okuma hedefini güncelledi.2023 OKUMA HEDEFİ
3/150 kitap - %2 tamamlandı
3 kitap okudu
150 kitap
600 sayfa
0 inceleme
4 alıntı
Reklam
“Az ümit edip çok elde etmek hayatın hakiki sırrıdır.”
“
Kendime dönüyorum,fakat içimde ne kargaşalık!Bana tâbi olmayan binlerce hayaller ve hatıralar,şiddetli bir anafor içinde savruluyorlar.”
Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...
Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
SUÇ VE CEZA ROMANI ÜZERİNE
Farklı bir düşünceyle uyanmak bütün aynı düşüncelerin katili olabilir.Her gün aynada baktığımız yüzün bir gün bizim olmadığına inanacak kadar korkunç olması ve buna tepkisiz kalmak kadar hissizleşmek.Söylesene Rodya insanı bu duruma ne iter? Sen de o izbe pansiyonda kendinden geçmiş bir şekilde bilinçsizce yatarken bunları mı düşünüyordun.İnsani ihtiyaçların dışında yataktan kalkacak gücü bulduğunda yine o düşüncelerle savaşmaktan kendini alamayışın ne kadar da büyük bir yüktü. Vicdanın körebe oynarken ışıltısı sönmüş gözlerinin kentin sefilliğine tanık oluşunu biz de seninle beraber seyrettik. Çektiğin buhranın hamurunda beraber yoğrulduk.Çünkü hepimiz biraz sen gibiydik.Taktığımız onlarca maske kirlenmişti ve artık gizleyeceğimiz bir yüzümüz kalmamıştı.Hayatın Tefeci Kadın’larla dolu olduğunu düşünürsek hepimiz kafamızda bir anlığına da olsa cinayet işliyoruz.Baltayı kendimize saplamaktan kesilmemiş uzvumuz, yitirilmemiş duygumuz kalmamıştı .Yaşadığımızı zanediyorduk oysa yaşam, bir çürümeden ibaretti.
Biliyor musun Rodya seninle karşılaşmak yaptığım onca lüzumsuz tanışmayı bir anlığına silip attı.Meğer ne kadar gerçek bir yaşantıymışsın. K.köprüsünde düşünce sularını izlerken yanında beliren bir silulettim,sen görmedin.Bilinç dışı hayallere dalarken sık sık seni yoklayan Nastasyaydım hissetmedin.Ah! Rodya belki biraz gülünç bulacaksın ama bir anlığına seni sevdim.Yemin ederim ki sevdim.Bildiğim bir şey varsa insanı sadece sevgi iyileştirir.Bir anlığına beni görebilseydin sana bunu söylemek isterdim.
Şu kıta üzerinde çağlar boyunca ne kadar insan yaşadıysa karanlık yönlerini anlamlandırmadan veda ettiler yaşımına.Bunun için bu insanları suçlamamız doğru olur mu? Ya da seni Rodya?Yaşam bunun üzerine kurulmuş bir döngü değil