Kitap bittikten sonra insan kendi hayatını düşünmeye başlıyor. Hepimiz birileri hakkında eksik bilgilerle hüküm vermedik mi? Hepimiz bazen korkularımıza gerçeklerden daha fazla inanmadık mı? O noktada Othello uzak bir karakter olmaktan çıkıp rahatsız edici derecede tanıdık biri oluyor.
Bence eserin en güçlü tarafı, insan doğasına dair söylediklerinin eskimemesi. Aradan yüzyıllar geçmiş olmasına rağmen karakterlerin yaşadığı duygular hâlâ güncel. Teknoloji değişiyor, şehirler değişiyor, diller değişiyor ama kıskançlık, güvensizlik ve manipülasyon aynı kalıyor.
Othello'yu okuduktan sonra insanın aklında büyük fikirlerden çok ağır bir hüzün kalıyor. Çünkü ortada kaderin değil, insanların kendi elleriyle hazırladığı bir yıkım var. Ve bu yıkımın gerçekleşmesi için bazen tek gereken şey, yanlış kişiye duyulan güvendir.
Zihnimiz de tıpkı bir deniz gibidir. Fırtınalar yüzeyi bulandırabilir ve dalgalandırabilir; ancak derinlere indiğinizde, suyun altı her zaman sakin, dingin ve huzurludur.