Gözümde tüten ne şehirler, ne insanlar, ne de kırlar ve ormanlardı. Açık denizleri, etrafında duvar olmayan, uçsuz bucaksız yerleri arıyordum. Ama ruhumuz böyle gökyüzlerinde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğü ile karşılaşmak ne tuhaf oluyor.
Ayrılışlarım acıklı, hatta kötü olabilir.
Ama bir yerden artık ayrılıyorsam bunu anlamak istiyorum.
Bunu anlamadığınız zaman kendinizi daha kötü hissediyorsunuz.