“Ah, gençlik! Gençlik! Hiçbir şey umrunda değil, sanki tüm evrenin hazineleri senin, hüzün bile teselli eder seni, acı bile yakışır sana, kendine güvenli, küstah şöyle dersin: "Yalnız ben varım, bakın!" Ama günler akıp gider, tek bir iz bırakmadan kaybolur, sen de güneşte mum gibi, kar gibi erir gidersin... Ve belki de senin güzelliğinin sırrı her şeyi yapabilme ihtimali değil, her şeyi yapabileceğini düşünmektir…”