İlkin seni o mor sokakta gördüm
Temmuz’un on dördüydü
Bütün itliği üzerindeydi güneşin
Bir yeşil elbisen vardı
Bir siyah ayakkabın vardı
Bir gözlerin vardı
Bir dudakların vardı
Bir sen vardın
Ama ben yoktum o sokakta
Kocası ceset parçaları arasından elbise kumaşının yapıştığı birkaç parçayı tanıyıp bulup alabilmiş Rukiye’den geri kalanları. Hamdullah Usta ne cenazesine ne mezarına gitmeye dayanamamış Rukiye’nin. Definden bir gün sonra akşam dükkanın kapısını içerinden kilitleyip ecza dolabında ne kadar hap şurup varsa hepsini yutmuş içmiş.
Benim adım Mina. Beş yaşındayım. İki ay önce Hama’dan yola çıktık. Biz hayatımızda denizi hiç dışarıdan görmedik. Bir haftadır denizin dibindeyim, ben denizkızıyım, Akdeniz’in kızı, deniz benim annem artık. Annem beni sıkı sıkı sardı, hiç bırakmıyor. Bütün anneler kızlarını çok severler çünkü.