Sirius
@catesmart
心の平和
･ ｡
☆∴｡ *
･ﾟ*｡･
･ *ﾟ｡ *
･ ﾟ*｡･ﾟ｡
☆ﾟ･｡°*. ﾟ
* ﾟ｡·*･｡ ﾟ*
ﾟ *.｡☆｡ ･
* ☆ ｡･ﾟ*.｡
*
Bu hayatta yaptığın hiçbir şey kaybolmaz
Her eylem bir iz bırakır
Görünmese bile
İyilik ses çıkarmaz
Sessizce olur
Ve sessizce kalır
Sen fark etmesen de
Zaman onu saklar
Zihin unutur ama varlık unutmaz
Niyet sonuçtan önce gelir
Çünkü sonuç dışındadır
Niyet ise senindir
Bir şeyi karşılık için değil
Doğru olduğu için yaptığında
Onu artık başkalarının yargısından alırsın
Kimse onu kirletemez
Kimse eksiltemez
Çünkü o senden çıkmış ama sana aittir
İnsanlar yanlış anlayabilir
Kendi zihinlerini senin davranışına yansıtabilir
Bu onların yoludur seninki değil
Stoacıların dediği gibi
Kontrolünde olmayan seni bağlamaz
Sen yalnızca kendi tutumundan sorumlusundur
Budistlerin hatırlattığı gibi
Bağlanma acıyı doğurur
Beklenti bağdır
İyiliği bırak
Sonucu bırak
Karşılığı bırak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gizlilik → kendine aitlik
Sakinlik → sinir sisteminin güvende olması
Yalnızlık → eksiklik değil, bilinçli tercih
Huzur → iç onayın dış onayın önüne geçmesi
Bunlar kolay kazanılmadı.
Ve bunları kazanabilmen için eski hâlinin yorulması gerekiyordu.
şemayı biliriz. Acı verse bile rahat ve tanıdıknr. Bu yüzden değiştirmesi çok zordur. Aynca, şemalar genellikle çocukken yaşadığı mız aileye uyum sağlayabilmemiz için gelişmiştir. Belki bu örüntüler biz çocukken gerçekçiydi; ancak artık yararlı bir amaca hizmet etmese ler bile bizim onları sürdürmeye devam etmemiz sorunun kendisidir.
Stres sandığımız gibi hayatın düşmanı değil
Doğru anlaşılmadığında bizi yoran ama doğru yönetildiğinde insanı olgunlaştıran bir güç
Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey stresin ne yüceltilmesi ne de şeytanlaştırılmasıydı
Yani stresten tamamen kurtulmak gibi gerçekçi olmayan bir vaat sunmuyor
Aksine stresin hayatın doğal bir parçası olduğunu ve asıl meselenin ona verdiğimiz tepkiler olduğunu söylüyor
Kitap stresin sadece zihinsel bir şey olmadığını
Bedeni ve davranışları da içine alan bir süreç olduğunu çok net anlatıyor
Aynı olayda bazı insanların yıkılırken bazılarının neden daha sakin kalabildiğini açıklaması benim için özellikle aydınlatıcıydı
Burada farkı yaratan şey olayların kendisi değil
Onları nasıl algıladığımız ve nasıl yorumladığımız
Bence kitabın en güçlü yanı okuyucuyu suçlamaması
Yanlış yapıyorsun demiyor
Bak başka bir yol da var diyor
Bu yüzden sert değil
Daha çok güvenli bir rehber gibi hissettiriyor
Zaman yönetimi beklentiler mükemmeliyetçilik kontrol ihtiyacı
Bunların hepsi stresin gizli kaynakları olarak ele alınıyor
Okurken insan kendini yakalıyor
Evet ben burada kendime fazla yükleniyorum
Bunu gerçekten kontrol etmek zorunda mıyım diye sorarken buluyorsun kendini
Tabii kitap tamamen duygusal bir akışta değil
Yer yer akademik dili hissediliyor
Bazı bölümler tekrar ediyor
Bu da kitabı hızlıca tüketmekten çok okuyup sindirmeyi gerektiriyor
Genel olarak bana şunu öğretti
Stresle savaşmak yerine onunla bilinçli bir ilişki kurmak insanı daha güçlü ve daha dengeli yapıyor
Hayatı kontrol etmeye çalışmak yerine kendini yönetmeyi öğrenmek asıl mesele
Bu kitap stresli olduğun bir anda değil
Stresli olmamak için kendini inşa ederken okunması gereken bir kitap
“Aradığın huzur, başka bir anda değil.
Şu an nefes aldığın yerde.”
“Boşluk sandığın şey, aslında tutunmayı bıraktığın alan.
Alan açıldığında, hayat girer.”
“İyi olmaya çalışmana gerek yok.
Zaten doğan her kalp, özünde iyidir.
Sadece hatırla.”
“Acı geldiğinde onu kovma.
Sevinç geldiğinde onu tutma.
İkisi de misafirdir.”
“Sen tam olmaya çalıştıkça yorulursun.
Olduğunu kabul ettiğinde, tamlık kendiliğinden gelir.”
“Bugün tek bir şey yap:
Nefesini fark et.
Kalbini yargılama.
Yol kendini gösterecek.”
🪷