Korkaklar bin kez
Cesurlar bir kez ölür
Şimdiye kadar duyup da
En çok şaşırdığım ise
Kaderlerin en büyüğü olan ölüm
Kapılarını çaldığında
İnsanların bundan korkmalarıdır.
(William Shakespeare)
Hüzün dolu sessiz bir tebessümdü bu, hani gerçek bir duygunun sonucu değilmiş, sanki onu bir çekmecenin içinde saklıyormuş da ancak zorunlu olduğu anlarda çıkarıyormuş ama sanki tebessümün az kullanılması yüzünden onu normal şekilde kullanmayı unutmuş da hiç benimsemeden kullanıyormuş gibiydi.
Gelinliğimi çıkardım, dürüp bükerek dolabın dibine sakladım, bir yandan da annemi hatırlayarak şöyle düşünüyordum: 'Hiç değilse bu bezler kefenim olmaya yarar.'