Okunası Şeyler
@cavusabidin
Okunacak bunca kitap yaşanabilecek bunca güzel şey varken benim yaradandan bir ömür daha istemem çok mu?
En kötü Ahmet Ümit kitabıKitap Alıntısı
Okuduğum en kötü Ahmet Ümit romanı. Sadece sayı yapmak, ticari kaygı ve siyasi eleştiri yapmak için yazılmış. Bittikten sonra geriye hiç birşey bırakmayan izle geç filmleri gibi bir kitap olmuş. Zaman kaygınız yoksa tabii ki okuyabilirsiniz.
Reklam
Puslu Kıtalar Atlası
Kitab-ül Hiyel
Efrâsiyâb'ın Hikâyeleri
Yedinci Gün
Galîz Kahraman
İhsan Oktay Anar’ın bu kitaplarını okuduktan sonra “Tiamat” birçok okuyucuda olduğu gibi bende de hayal kırıklığına sebep oldu. Yazar olmadığımdan yazar gözüyle eleştirme hakkını kendimde görmüyorum.
Ancak okuyucu olarak ve Osmanlıca terimlere aşina biri olarak (örneğin puslu kıtalar atlasını okurken sözlüğe ihtiyaç duymamıştım) bu kitapta birçok terimi anlamakta zorluk yaşadım. Olay örgüsünde bana göre kopmalar ve havada kalan konular vardı. Olay nerede geçiyor, olayın geçtiği mekân yine önceki kitaplarına nazaran daha yüzeysel anlatılmış.
Önceki kitaplarında karakterleri tanıtırken alıştığımız zenginlik yerine daha yüzeysel geçişler yaşadık. Tabiri caizse karakterin varlığını bilin yeter, hakkında daha fazla bilgiye gerek yok gibi bir şeydi bu.
İhsan Oktay Anar gibi bir yazarın kitabını eleştirmek bile tüylerimi diken diken etse de bunu yazar eleştirmen olarak değil okuyucu olarak yaptığım için bir nebze vicdanım rahat.
Okuyucu olarak sevdiğim yazarlarda alıştığımız tarzdan hafif bir sapma olunca artık şunu diyorum; bu yazar sonuna gelmiş artık.
Bu hissi, Amin Maalouf’un Empedokles'in Dostları kitabında, Dan Brown’ın Başlangıç adlı kitabında ve rahmetli Wilbur Smith’in başka bir yazarla birlikte yazdıkları Yırtıcı adlı kitapta da yaşamıştım.
Boşuna dememişler ne varsa eskilerde var. Ben bunu ne varsa eski kitaplarda var diye güncellemek istiyorum.
Umuyorum sayın Anar yazma serüveninin sonuna gelmemiştir ve yeniden puslu kıtalar atlası tadını alacağımız kitaplar yazar ve biz de yine keyifle okuruz.
