Rahmetin rahmet olması ve nimetin nimet olması ancak ve ancak haşir ve saadet-i ebediyeye bağlıdır.
“Akış, kendinizi bir aktiviteye sadece aktivitenin kendisi için kaptırmaktır. Ego yok olur. Zaman uçar. Her eylem ve düşünce kaçınılmaz olarak bir öncekini takip eder: Tıpkı caz çalmak gibi.”
Reklam
Hırslarımız, bencilliğimiz; kör kavga diner. Peşini kovaladığımız değersizlikler solar. Ölülerimizi anarız. İnsan bu dünyada daima tek başına olduğunu, ama hep başkaları için yaşadığını fark eder.
Yalnızlığın ilaç yerine geçeceğini hissetmiştim. Akşam tamamıyla inmişti. Şu andaki duyarlılığım besbelli iç dünyamdaki erdenlik kırıntılarına, o çok gençlik yıllarımı unutamadığıma işaret ediyordu. Herkesten başka duyumsamak, bir yazgıydı herhalde benim için.
Biz erkekler kendi yeteneklerimizi karşı cinste görmeye katlanamayacak kadar bencil yaratıklarız.
Reklam
Reklam