İspanya tarihlerinin çoğunluğunda yazıldır ki, Ebu Abdullah Es-Sağir bu şekilde dağ yolunu tutup Badol tepesine çıktığında şu anda İspanyollar arasında "Arab'ın ah ettiği mahal" diye meşhur olan mevkiden son defa olmak üzere dönüp Gırnata'ya bakarak "Allahuekber" diye yürekten bir ah çekti. Gözlerinden pişmanlık gözyaşları akmaya başladı.
Bu durumu validesi Aişe gördüğünde, "Ağla,ağla,namussuz alçak! Çünkü vatanını ve saltanatını yiğitçe koruyamadın. Şimdi sana karılar gibi ağlamak yaraşır." diye serzenişte bulunmuş.