Celil Buğra Işık
@cbugraisik
İyi ki senin gibi bir dostum var diyenlerin, ilgiye sarhoş olduklarında sustuğunu gördüm. Ardımı dönüp bir daha yüzümü çevirmedim onlara. Zaman geçtikçe özledim belki, ama içimde bir an bile pişmanlık doğmadı. Kudurmuş bir şehirde uzun bir süre çıkarsız dostluk yapmıştım sonuçta. Onlarsa “asla yapmam” dedikleri ne varsa yaptılar; sonunda ben de ister istemez çıkarımı düşünür hale geldim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çevresindekilerin yardım seslerini can kulağıyla dinler, onların huzur bulmasını sağlardı. Fakat bir kez olsun göğsünü inleten acı ona uğradığında, etrafında kimseyi bulamaz; kendini yine kendi eliyle ayakta tutmak zorunda kalırdı. Verilen sözlerin ağırlığı, yapılan planların aksaklığı, insanların ikiyüzlülüğü ve ekmek parçası kadar dürüst olmayan arkadaşların varlığı onu derinden yıpratmıştı.
Sükûnetin En Narin Anı
Uzaklaştığını sandığı kişiye nasıl da uzaktan bakıyor… Anlatsa, duysa birileri onu yargılamaz mıydı? Yakınlarına bile mesafe koyan biri, uzağa neden bu kadar yakından bakar ki? Ona iyi gelen mesafe miydi, yoksa yakınlık mı zehir?
Biraz tütünle, biraz da kendimle dertleşiyormuş gibi konuşabileceğim birine ihtiyacım var. Çakmağın taşlarını sürttükten sonra ciğerlerime dolan zehri bana hissettirmeyecek, kalın kâğıtlı sigaramın nasıl tükendiğini fark ettirmeyecek birine ihtiyacım var. Çayla gelen iki küp şekerin manasını konuşabileceğim birine ihtiyacım var.
