…çünkü insan kendi yoluna
saptırılamazcasına düşmemiş,
kendi dürüst görüşünü
trajik gururla yüklenmemişse,
‘hakikat’ tadını yitirir,
yaşam acılaşır.
Nietzsche
Alışılmışa alışamayan insandır temelde uygar kişi — içinde bulunduğu toplumsal çerçeveye alışır alışmasına, ama alışmaya alışamaz bir türlü. Garipser durur…
Bir filmi izler gibi izliyorsunuz hayatı.
Ölüm hep başkalarına bulaşıyor.
Acı hep başkalarına.
Gitgide kirleniyorsunuz oysa.
Gitgide çirkinleşiyor yüzünüz.