Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapta anlatılanların gerçek olması insanı öyle bir şok içine sokuyor ki üstelik bunun sizin başınıza gelmiş olma ihtimalini düşünmek bile aklınızı kaybetme noktasına getiriyor sizi. İran’da yaşamaya mecbur bırakılan bir anne kız. Üstelik bunu yapan da kendi eşi. İran’ın ataerkil toplum yapısını o zaman ki siyasi durumunu çok net bir şekilde ortaya koymuş eser. Roman olmanın dışında size sosyolojik açıdan bir eser sunulmuş. Kadına yapılanlar çektikleri zorlandıkları durumlar yapmaya mecbur bırakıldıkları. Bunların yanında hiç bir zaman ümidini kaybetmeyen bir anne kız. Her seferinde okurken bu sefer oldu kurtuldular derken buluyorsunuz kendinizi. Ama ya bir şeyler ters gidiyor ya da yakalanma riskleri ortaya çıkıyor. Son anlara kadar gerçekten nefesinizi tutarak okuyorsunuz. Onlarla beraber kaçarken heyecanlanıyor ya da planları yolunda gitmeyince hayal kırıklığı yaşıyorsunuz. Onlar özgürlüğüne kavuştuğunda derin bir oh çektim. Kitap bittikten sonra gerçekten okuduklarınızı hazmetmeye çalışıyorsunuz. Herkese şimdiden keyifli okumalar.
Ahmet Altan’ın diğer romanlarında da gördüğüm özellik bu romanda da karşımıza çıkıyor. Çok fazla karakter var. Kadro oldukça kalabalık. Anlatım çok gerçekçi. Ben hayvan belgeseli bile izleyemezken kitapta geçen işkence sahneleri beni oldukça zorladı. Yazar her şeyi yaşamış gibi tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermiş. Tabi kitabın yasaklanmasında bu sahnelerde bir etken olmuş. Bir kişinin hikayesini okurken aynı hikayede başka bir kişinin hikayesiyle karşılaşıyorsunuz. İlk zamanlar bu biraz yorucu oldu. Ama zamanla kullanılan tarza alışıyorsunuz. Sağ sol çatışması örgütler devrimciler işkence görenler işkenceciler kitapta bir dönemi yansıtan bir çok şey var. Her karakter kendine özgü. Hepsinin bir paydada buluştuğu ortak noktalar yok değil. Bütün karakterlerde birbiriyle bağlantılı. Okuma hızı olarak insanı yoran bir tarzı yok. Ahmet Altan romanlarını okumaya alışık olduğum için beni yormadı. Ama ilk kez okuyacak olanları da pek yaracağını düşünmüyorum. Şimdiden herkese keyifli okumalar.
Pınar Kür’ün diğer romanlarına kıyasla tamamen Farklı bir tarzda yazılmış. Kitap üç bölüm her bölümde de farklı bir tarz kullanılmış. Konu tamamen iç acıtıyor. Bunun gerçek olmuş olması daha da beter hale getiriyor sizi okurken. Kitabın sonunda yazarın kitabın yasaklanmasıyla ilgili mahkemeye sunduğu bir savunma var. Okuduğunuzda anlıyorsunuz yazar savunmasında tamamen haklı. Yazarın burda yapmak istediği cinsel bir tahrik kadını cinsel bir obje olarak göstermek değil. Olan bir şeyi hatta olmaya devam eden bir şeyi tüm açıklığıyla anlatmış. Dile dökmüş kaldı ki okumak için sizi zorlayan yok. Ben belli bir yerde kitabı bırakmayı bile düşündüm fakat mahkemenin sunduğu sebeplerden dolayı değil. Tamamen insani duygularımdan dolayı. Aklım fikrim almadı kabullenemedim. Özellikle Melek’in ve Yalçın’ın ağzından yazılan iki kısım oldukça duygu yüklü. Yazarın savunmasın da öğrendim ki kitabın bir de filmi çekilmiş. En kısa zamanda izlemeyi düşünüyorum. Pınar Kür benim çok sevdiğim yazarlardan. Beni yine şaşırtmadı. Eline kalemine sağlık. Herkese keyifli okumalar.
