Kitabın sevdiyim yanı mənim də Nietzsche oxuyarkən ilişdiyim şeylərdir. Birincisi, qadına baxışı. Bu adamın qadınlardan yana heç bəxtinin gətirməməsi, bəyəndiyi qadınların da kitablarda dediyi ideal qadın obrazına uymaması kimi paradoks da var. Və məncə kitablarında vurğulamasının səbəblərindən biri də quyruq sancısıdır. İkincisi, insanın sadəcə özünü qurtarması fikri ilə razıyam, lakin bunu ifadə edərkən xınc duyğusunun kəndlilərə və aşağı təbəqələrə aid eləməsi, bunun da pisliklə bağlı olduğunu deməsi, ayrıca üst təbəqədən birinin hətta aşağı təbəqədən birinin yoldaşını əlindən zorla almağa belə bəraət qazandırması kimi uçuq fikirlərini zorlama və açığı sırf yeni şey ortaya atmaq üçün yazdığını düşünürəm. Nə yazıq ki sən də sadəcə öz dövründə gördüyün şeyləri əhatə edən bir fəlsəfi düşünüş ortaya atmısan Nietzsche.
Reklam
Bu kitabda artıq roman yazmağı öyrənir. Amma romanın da sonu havada qalıb. Galen öldü(?) Meryam və Perit niyə var idi? Kimi suallar qalır. Mənə elə gəlir 4. Yazmaq istəyir, lakin buna hərhalda editoru əl qoyar. Bu kitab elə belə də bitib.
Qardaşının ölümü ilə bağlı olan travması, ana və ata əksikliyi, həyatda təmtək olması kimi şeyləri oxuyarkən əslində bir dahiyə lazım olan bir neçə əksiklik stereotipinə uyğunlaşdırdım.
