Halkımızın sessiz, sabır dolu bir kederi vardır. Bu keder kabuğuna çekilir, susar. Ama birden patlak veren kederler de vardır: Böyleleri önce gözyaşlarıyla boşalır, sonra dua, ilahilerle dile getirilir. Özellikle kadınlarda gürülür bu tür keder. Ama sessiz kederden daha bir hafif değildir. Okunan dualar, ilahiler kederi iyice artırır, yüreği parçalar. Böyle bir keder avunma da kabul etmez, çaresizliği onun besinidir. Yarayı sürekli deşmek için okunur bu ilahiler.