Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
18. yüzyıl sonundan beri akıl hastalarına dayatılan hapsetme ve vasilik durumu ile tıb bi kararlara hastanın bütünüyle riayet etmek zorunda oluşu, 19. yüzyıl sonuna doğru histerik kişiliğin oluşmasında şüphesiz önemli yer etmiştir. Aile konseyi ve vasi tarafindan haklarından mahrum edilmiş, otomatik olarak hukuksal ve ahlaki azınlık statüsüne yerleştirilmiş, kadiri mutlak doktor tarafindan özgür lüğünden koparılmış olan hasta, her türden toplumsal önerilere maruz kalmaktaydı. Bu türden pratiklerin kesişme noktasında ise, histerinin en önemli belirtisi olan telkin edilebilirlik bulun maktaydı. Telkin gücünü dışarıdan hastasına dayatan Babinski, hastasını öyle bir delilik durumuna sürüklemekteydi ki, sessiz ve hareketsiz hasta, çökmüş bir durumda o mucizevi sözü yeri ne getirmeye hazır durumdaydı: “Ayağa kalk ve yürü.” Böylece doktor da bu dinsel alıntının başarısında simülasyonun işaretini görmekteydi; zira hasta da bu iroııik kutsal buyruğu takip ede rek, gerçekten de ayağa kalkıyor ve gerçekten de yürüyordu.
Takıntılar. “Normal bir zihinsel durumda, belirsizliğin, şüphenin ve kaygının yanında, düzensiz paroksistik belirmeler biçiminde çeşitli takıntılı dürtülerin ortaya çıkması.”
Janet’in çalışmalarından beri, psikasteninin başlıca özellikleri şunlardır: organik belirtilere sahip sinirsel bitkinlik durumu (kas zayıflığı, sindirim sistemi sorunları, baş ağrısı); zihinsel zayıflıklar (çabuk yorulma, çaba sarf edememe, engel karşısında şaşkınlık; gerçekliğe ve içinde bulunulan ana dahil olmada güçlük: Janet bu durumu “gerçekliğin işlevinin kaybı” olarak adlandırmaktaydı); ve son olarak duygusal sorunlar (üzüntü, kaygı, paroksıstik anksiyete).
Dupre histeriyi şöyle tanımlamaktaydı: “ Benim psikoplastisite olarak adlandırdığım, düşünce ve bedenin bu özel sinerjisiyle birleşmiş, telkin edilebilme ve hayal gücünün içinde bulunduğu durumun, similatörlerin ortaya çıkardıklarından ayırt edilmesi imkânsız patolojik sendromların az çok istemli simülasyonunu, işlevsel zihin bulanıklıklarının mitoplastik organizasyonu sonucunu doğurmasıdır.”Böylelikle,bu klasik tanım, histerinin majör belirtileri olarak, organik temelli olmayıp mutlak şekilde psikolojik kaynağa sahip telkin edilebilmeyi, paralizi türünden zihin bulanıklıklarının ortaya çıkışını, anesteziyi ve anoreksiyi belirtmektedir.