Bazı kitaplar insanı dipsiz bir kuyunun kenarına oturtup geçmişin sızısını dinletiyor. Mehmed Uzun’un 'Kader Kuyusu'nu okurken, Celadet Bedirhan'ın o her şeye, elinden alınan yurduna ve boğucu yalnızlığına rağmen bir an bile bozmadığı asil, dik duruşundan çok etkilendim. Karanlık odalarda unutturulmak istenen bir dil için elinden düşürmediği o kalemin asaleti insanın kalbine işliyor gerçekten. Kitabın kapağını kapatsam da o mağrur duruşun sesi içimde yankılanmaya devam ediyor. Anladım ki, bedeni kuyuya düşse de sözü göğe yükselenler asla unutulmuyor.
Kader Kuyusu1000Kitap
Siz hiç fotoğrafların konuştuğu bir kitap okudunuz mu? Ben Kader Kuyusu kitabı ile başladım okumaya.. Kitapta yaşanan umutlar,heyecanlar ve hayal kırıklıkları çok tanıdık...Mir Celadet Bedirhan'ın sürgünle geçen ömrünü anlatır...Ben Mehmet Uzun'un kaleme aldığı her eseri çok beğenerek okuyorum..Siz de okudukça sayfalar arasında kaybolduğunuzu göreceksiniz..Kuyuların gizemli olduğunu ve aslında her kuyunun bir hikayesi olduğunu unutmamak gerektiğini anlayacaksınız.İşte sizde bir kuyunun aslında kader ile bağlantısını burada farklı bir bakışla göreceksiniz..
Keyifli okumalar dilerim...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Jin û Zanîn
Puan vermedi
Mamoste Çakar, di romana xwe “Bazirganê Xeyalan” de di çarçoveya drama malbatî de ku klasîkên Rûsî yên sedsala 19an tîne bîra mirov, neynikekê dide civaka Kurd a sedsala 21an. Berhem kevneşopiya analîza civakî bi rêya êş û tengahiyên bêdawî yên malbatekê didomîne. Di vî warî de, ew nêzîkî "analîza civakî bi rêya malbatê" dibe ku pir caran di klasîkên Rûsî de tê dîtin. Zimanê romanê sade, herikbar û xwedî hêzek vegotinê ya zelal e; ev yek tevî mijarên giran ên nivîsê jî xwendinê rehet dihêle.
Karakterê Zekeriya yek ji kesayetiyên herî berbiçav e ku di navenda romanê de cih digire. Dema ku hûn wî dixwînin, bê guman hûn Oblomovê Goncharov tînin bîra xwe. Lê li vir şikestinek girîng a dîrokî û civakî heye. Di navbera karakterê tiral, xeyalperest û bêçalak ê arîstokrasiya Rûsî ya sedsala 19an û Zekeriya, giyanekî windabûyî ku li Kurdistana sedsala 21an de dijî, hem berdewamî û hem jî veguherîn heye. Her du karakter xuya dikin ku rewşek "bêçalakiyê" temsîl dikin ku di civakên wan de belav e; lêbelê, yek ji wan berhema arîstokrasiyek kêmbûyî ye, lê yê din takekeseke serdema nûjen e.
Sembolek din a bihêz ku di romanê de derdikeve pêş, têkiliya Zekeriya bi xencera ku ji bavê xwe mîras girtiye re ye. Bi taybetî di beşa dawîn de, kiryara Meryemê ya daxistina xencerê ji dîwêr û daliqandina dîplomeyan li şûna wê bi awayekî sembolîk balkêş e. Ev dîmen dikare wekî referansek ji bo çîroka Celadet Alî Bedirxan "Gazinda Xencera min" were şîrove kirin. Li şûna xencerê, ku bi kevneşopî sembola hêz, rûmet, an têkoşînê ye; bi zanîn û perwerdeyê, ramana ku "ev êdî serdema agahdariyê ye" pêşniyar dike. Bi vî rengî, roman sembolên ku ji rabirdûyê mîras girtine diguherîne, û îşaretek nû ya civakî nîşan dide.
Aliyek din a balkêş a berhemê temsîlkirina zayendê ye. Karakterên mêr ên di malbatê de
Karabasan kitabı ; edebi olarak çok fazla bir değeri olmamasına rağmen akıcı ve basit anlatımından dolayı okuyucuyu sıkmayan bir roman olarak karşımıza çıkıyor. Elli yaşlarında Kirk adlı zengin birinin başına musallat olan kabuslar , karıncalar ve geçmişle bağlantısının olduğu bu kitabı okumanız dileğiyle…
Açıkçası ilk okuduğum ve tam olarak bitirdiğim Mehmed Uzun kitabı diyebilirim. Yapabileceğimden emin değildim ama ilk bölümden sonra anladım ki, bu kitabı ben bir şekilde okuyacak ve bana eşlik edecekti. Yazılış şekli öyle güzel ki. Her sayfanın bir fotoğrafla anlatılması, arada yazar ile sanki hikayesi anlatılan Celadet'in araya girer mi konuşması... Içindeki bazı şiirlere aşık oldum. Ben bu kadar bilmiyordum. Geçmişin olaylarını bir de Kürt bakış açısı ile görmek. Ayrıca çeviriyi yapan kişiyi tebrik etmek lazım. Muhsin Kızılkaya harika bir iş ortaya çıkarmış. Kitabın sonu gibi bende biraz daha ışık demek istiyorum.
Biraz daha ışık...
Bu zamana kadar elhamdülillah, biraz kitap okumak nasip oldu bize. Bu kitaplar sayesinde birçok sert ve yumuşak üslupla da tanıştık. Fakat Mustafa Sabri Efendi’nin üslubu kadar sertini ve celâdetlisini daha önce görmedim. Hele kitabın yazıldığı dönemi de göz önünde bulundurunca, bu sertliğin ona getireceği ip tehdidine rağmen koftiden bir delikanlılık değil, aslan yürekli bir yiğitliğin tezahürü olduğu gören gözlere aşikârdır.
Son Şeyhülislam Mustafa Sabri Efendi, hayatı ve mücadelesiyle “âlim” sıfatını yalnız ilmiyle değil, tüm karakteriyle kuşatmıştır. Reddiyeleri kadar sürgünleri ve bu sürgünler karşısındaki hali, tavrı da bizler için birer numune teşkil eder. Ömrünü bâtıl düzene karşı kalemini kılıç gibi kullanmaya adamıştır.
Bize düşen, onların yolunu sürdürmek; o celadet ve teslimiyetin izini taşımaktır. Bu vesileyle Mustafa Sabri Efendi’ye Allah Teâlâ’dan binler rahmet diliyorum.
