Cemil Meriç okumak; kişinin düşünce dünyasının zelzelesidir. Okuyan için bir dönüşüm, okumak isteyen için ise devrim. Toplumu kişinin varoluşu üzerinden kaleme alarak yaşadığı toplumun anatomisini çıkarırken, topluma yön veren entelektüel tayfaya da ince ayarlar içerir. Kendisi ve yaşadığı toplumla barışık ama bir o kadar da içten içe değişim kavgası yürüten yazarın bu tutumu onu nadide bir kalem yapıyor.
Bu Ülke: Bir Zihin Haritası·339 syf.·Edebiyat
9/10
Beğendi
·2026 12. kitabı
Cemil Meriç'in Bu Ülke'si, yalnızca bir fikir kitabı değil; dil, tarih, aydın sorumluluğu ve medeniyet arayışı üzerine yapılmış güçlü bir muhasebe. Kitap, okuru hazır cevaplarla rahatlatmıyor; aksine zihni diri tutan sorularla karşı karşıya bırakıyor.
Bence eserin en kıymetli tarafı, Batı hayranlığı ile Doğu romantizmi arasında kolaycı bir yere sığınmaması. Cemil Meriç, kelimeleri bir süs gibi değil, düşüncenin yükünü taşıyan canlı varlıklar gibi kullanıyor. Bu yüzden metin zaman zaman yoğun, hatta yorucu; fakat o yoğunluk kitabın ağırlığını artırıyor.
Bu Ülke, hızlı okunacak bir eser değil. Altı çizilerek, durup düşünülerek, bazı bölümlerine yeniden dönülerek okunmalı. Türkiye'yi, aydını, dili ve kendi zihinsel konumunu sorgulamak isteyen okur için güçlü ve kalıcı bir kitap.
Reklam
Cemil Meriç, Türk düşünce tarihinin en sarsıcı, en ödünsüz ve entelektüel boyutu en yüksek anıt kitaplarından biri olan bu eserinde; kendi ifadesiyle "fildişi kuleden yabancıların dünyasına fırlatılmış bir Manifesto" sunuyor. *Bu Ülke*, sadece bir sosyoloji ya da felsefe kitabı değil; Doğu ile Batı arasında sıkışmış, kendi köklerine yabancılaşmış, entelektüel krizler yaşayan Türk aydınının trajik bir anatomisidir.
Meriç, o muazzam üslubu, keskin zekası ve kelimeleri birer kılıç gibi kullandığı lirik diliyle; sağ-sol, ilericilik-gericilik gibi yapay kutuplaşmaların arkasındaki sığlığı deşifre ediyor. Ona göre izmler, idraklerimize giydirilmiş deli gömlekleridir. Kitap boyunca tarihten edebiyata, oryantalizmden jön türklere, kültürden uygarlık kavramına kadar uzanan geniş bir yelpazede, ülkenin entelektüel hafızasını amansız bir sorgulamaya tabi tutuyor. Geçirdiği talihsiz kaza sonucu gözlerini kaybettikten sonra iç dünyasının dehlizlerinde ve kütüphanelerin derinliklerinde kurduğu o devasa düşünce evrenini okura açıyor.
*Bu Ülke*; sömürgeciliğin entelektüel boyutu olan "kültür sömürgeciliğine" karşı çekilmiş en sert bayraktır. Okuru sloganların konforundan düşünmenin çetin coğrafyasına davet eden, bu toprakların ruhunu aramaya adanmış, her satırı bir aforizma gücünde olan zamansız bir tefekkür ve entelektüel namus başyapıtıdır.
Bu ülke.
Cemil Meriç'i ve kitabını eleştirmek ve incelemek haddime değil ama bu kitabın dili biraz ağır gibi geldi.Her satırda cehaletini insan biraz daha görüyor. :)Yazar konuyu anlatırken okumuş, birçok konuya hakim olmuş bir kitleye hitap ediyor gibi geldi bana.Sanat için sanat gibi sanki.Dili ağır biraz.Kitapta çok güzel kısımlar da mevcut ama daha fazla fayda görmek için ilerde tekrar okumayı deneyeceğim çünkü şuan kendimi cahil hissediyorum :) Başlangıç kitapları arasında kesinlikle olmamalı,iyi bir okur olduktan sonra okunmalı diye düşünüyorum.
Herkese merhaba, Cemil Meriç Bu Ülke isimli kitabını az önce bitirdim ve tabiri caiz ise sıcağı sıcağına birkaç kelam etmek istiyorum. Kitap okunup itibariyle kolay gibi görünse bile düşünme aşamasında ciddi manada yoruyor. Bazı satırların altını çizdim, bazılarında durup uzun uzun düşündüm. Cemil Meriç, fikirlerini herkesin hoşuna gidecek şekilde yumuşatmıyor; aksine okuru rahatsız ederek düşünmeye zorluyor. Katıldığım yerler de oldu, itiraz ettiğim noktalar da. Ama kitabın en büyük başarısı bence tam burada yatıyor: insanı düşünmeye mecbur bırakması. Kapağını kapattığımda geriye sadece cümleler değil, zihnimde yeni sorular kaldı. Kitapla kalın
Cemil Meriç Mağaradakiler kitabıyla entellektüel nedir sorusunun ve sorununun ne olduğunu anlatıyor. Günümüzde özellikle cahil ve yarı cahil kesimin hakaret gibi kullanmaya çalıştığı entellektüelin ne olduğunu, aydının aslında ne yaptığını sıralıyor. Sadece bizde değil batıda ve Rusya da durum nedir ne değildir onu da anlatıyor.
Sonrasında sosyalizm, anarşizm ve liberalizm ile de haşır neşir oluyoruz. Marksın gökten düşmüş gibi gelen fikirlerinin insan için olduğunu, insanların düşünceler için olmadığını ve coğrafyanın önemini anlıyoruz. Bir din gibi görülen ve itaat edilen Marksizmin aslında bu biçim ve biçimlerde anlaşılmasının ne kadar yanlış olduğunu öğreniyoruz.
Daha sonra yazarlara bir göz atıyoruz. Dostoyevski ile delileri arasında bir bağ bar mı yok mu? Bu vatanperverliği yavan durmuş mu durmamış mı öğreniyoruz. Rus intelijansiyası bize ne katmış ya da katamamış onu görüyoruz.
Esasına baktığımızda hemen hemen her sayfada bir şeyler görüyoruz ve o zamanlardan bu zamanlara tutulmuş bir deniz feneri tarafından aydınlatılıyoruz. Öyle bir deniz feneri ki bu deniz feneri, bizlere çok eskilerden anlatıyor, şimdi zamanları ve yaşadığı zamanları. O kadar net bir şekilde çiziyor ki cehaletin çizgilerini, hala görebiiyoruz bunları. hem de oldukça net bir biçimde herhangi bir bulanıklık olmadan.
Ülkemizin durumlarından biri sadece. Ama en önemlisi belki de ülkemizin sorunları arasında. Çünkü bu sorunları çözdüğümüz zaman iyi bir ülke, yaşanacak bir ülke haline gelebileceğiz.
Reklam
Reklam