İlkokul 4. Sınıfta öğretmenim vermişti ilk defa bu kitabı. Herkes bir yazar seçsin listeden, onun kitabını vereceğim diyerek. Kısmetimize bu düşmüştü. O zaman tanıdım Zarifoğlu'nu. O zaman okudum rüzgârı incitmeyen cümlelerini. O zaman incindim insanların kibir rüzgârından. Şimdi de okudum, aynı gözlerle, farklı duygularla.
Ölümün nerede, ne zaman, kimin eliyle geleceği belli değil. Onun daima yarı açık tuttuğu kapının önünde yalvarıp durmak da kaş çatıp kılıç elde beklemek de boşuna.