İktidarı yıkıp işçi sınıfının iktidarını kurmaya çalışıyorduk ama bu gerçek değildi. Çünkü işçi sınıfı ya da halk bizden çok uzaktı. İşin gerceği hep de öyle kaldı. Devrimci olan bizdik bir avuç inanmış, idealist insan. Bizi güzel kılan yanımız muhalif olmamamızdı. Kaybeden taraf olmamamız. Bana kalırsa devrimciler hep muhalefette kalmalı, hep aykırı olmalı. İktidar, kirletiyor. İktidar, bize göre bir şey değil. Biz dünyanın dönüşümünü, iktidara gelmeden gerçekleştirmeliydik.
"Ağzımı acı bir tat kapladı,faniliğin tadıydı bu: Eğer rüzgar son izlerimizi de ayağımızın altından süpürüp atacaksa ne için yaşıyorduk? Otuz, belki de kırk yıl boyunca bir adam birkaç metrekarelik bu odada nefes almış, okumuş, düşünmüş, konuşmuş ve yokluğunun üzerinden sadece üç veya dört yıl geçmişti."