Bana göre, başarılı bir natüralizm romanı olmasa da bunun denemesinin yapıldığı bir eserdi.
Nabizade Nazım, eserinde mesaj olarak kıskançlığın ve ihanetin ne kadar kötü sonuçlara yol açabileceğini gösteriyor.
Tanzimat dönemi edebiyat anlayışının da vermiş olduğu teknik eksiklikler ve olay örgüsünün tekdüze olması sebebiyle biraz monoton ancak sonu itibariyle de alışılmışın dışında bir Türk romanı olarak bitiyor.
Birbirinden sıradan ve sıkıcı birkaç hikayenin bulunduğu bir kitap.
Birçok hikaye kafanızda soru işaretleri bırakarak sonlanıyor, bunun yerine daha başka kitaplar okunabilir.
Bu kitapta bir idam mahkumusunuz da birkaç gün içinde infaz edileceksiniz düşüncesine kapılıyorsunuz.
Hugo’nun, bir idam mahkumunun acılarını, düşüncelerini ve gözlemlediklerini genelde monolog şeklinde anlattığı bu eserinin sonunda bir de küçük sürpriz var, iyi okumalar.