buderinbirtutkuu
@cemre_k
minimalist
lisans
18 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Muazzam, büyüleyici, ilham verici, gerçek bir hikâye..
Christy Brown cesaret denen erdemin sınırlarını zorlamıştı.
Kitaba ilk başladığımda, ellerini ve vücudunun neredeyse tamamını kullanamayan bu felçli adamın kendi hikayesini kendisinin yazacağını düşünememiş, başka birinin anlatacağını sanmıştım. Hemde bunu sadece sol ayağını kullanarak yapmıştı. Sol ayağıyla mucizeler yaratmıştı.
Eminim bu kitabı okuyan herkes kendini Christy'nin yerine koymuştur. Okurken bir kaç kez durdum, düşündüm. Ellerimiz olmasaydı, konuşamasaydık, zihnimizden geçenleri dile dökemeseydik, kendi başımıza yemek yiyemeseydik ne olurdu? Christy kadar güçlü, cesur, inatçı olabilir miydik? Sonra yine düşündüm. Ellerimiz vardı, ayaklarımız vardı, bedensel bir engelimiz yoktu.. Tüm insani ihtiyaclarimizi kendimiz karşılayabiliyorduk. Peki neden hayata karşı onun kadar inatçı, inançlı, meraklı, cesur değildik?
Haa birde bahsetmeden geçemeyeceğim birşey daha var. Bu başarı hikayesinin başrolünde Christy vardı belki ama ona sevgi ve şefkatle yaklaşan, ona herkesten çok inanan, her koşulda yanında olan annesi de beni Christy'den sonra en çok derinden etkileyen ikinci kişi oldu.
#solayağim #christybrown
#okudumbitti #okuyorum #kitap #roman #hikaye #öykü #tolstoy #dostoyevski #oğuzatay #sabahattinali #franzkafka #novel #coffee #kış #sonbahar #ocak #book #bookblogger #love #fashion #kahve #edebiyat #şiir #şair #yazar #blog #like
Reklam
✍Bir yanda sefalet diğer yanda zenginlik, Bir yanda açlık ve ölüm diğer tarafta bolluk içinde bir yaşam. En acıtanı da bunların tümünün merkezinde olan iyilik ve kötülük.
Kötülükte sınır yoktu belki ama iyilikte de sınır yoktu. Kötülük her geçen gün daha fazla "kör, sağır, dilsiz" ediyordu. Lâkin iyilikte gün geçtikçe "sevgi, güç, bilgelik" aşılıyordu...
Öyle bir an ki bu; aç kalmaktan, ölü bebek dünyaya getiren bir annenin sütünün, açlıktan ölüm döşeğine düşmüş bir adamın dudaklarında yaşam ışığı olmasıyla sonuçlanıyor. Beni en derinden etkileyen nokta da, işte burası olmuştu. Kitabın başında pek sevemediğim "Rozaşarn'dan" kitabın sonunda bu kadar etkileneceğimi hiç düşünemezdim.
Bir çok ülkede sansüre uğrayan bu kitabı inatla öneriyorum. Muhteşem bir eser..
İktidarı ele geçirdikleri için, ölesiye güç sağanağına sahip olduğunu düşünenlerin sömürülerinden yola çıkılmış,
Öyle ki; Orwell burada aslında kapitalist sistemi eleştiriyor fakat eleştirirken bu sisteme nasıl ayak uydurulduğunu da görmemizi sağlıyor.
Diğer hayvanları uyutan, kullanan ve onları yalanlarıyla kandıran bu domuzların, bizlere de aynısını yaşatan x kişilerinden ne farkı var ki?
Güç kimin eline geçerse geçsin, o kişi kendisinden daha alt sınıfları, daha az zeki olanlari, daha güçsüz olanları, daha sessiz, daha korkak, daha zayıf olanlari ezecek gücü kendinde her zaman görecektir.
Maalesef bu düzen yüzyıllardır bu şekilde ve böyle de olmaya devam edecek.
Hiçbir sözde sosyalist, hiçbir komünist bu sistemlerin yeterince hakkını veremeyecektir. Çünkü belki de güçlü olanin bir parça da olsa büyüklenmesi doğanın bir kanunudur.
Belki biz insanoğullari da domuzlar gibi yalancı sosyalistleriz. Kim bilir?
Her zaman savunduğum bir söz var. "Dünya, hassas kalpler için bir cehennemdir". Kitaptan çıkarılabilecek çok ders var aslında. İyilik ve kötülük, ırkçılık, hayal kırıklığı, düşler ve gerçekler... Planlar ve hayat..
#johnsteinbeck bu eserinde çiftliklerde tarım işçisi olarak mevsimlik çalışan, birbirlerini çok seven fakat zıt karakterlere sahip George ve Lennie'nin öyküsünü anlatır.
Bilirsiniz..
Bir fare girer eve, kırık pencereden, kapı aralığından veya tavan arasından.. Evin mutfağını kendine yaşam yeri olarak seçer. Gizlenir ve bekler. Ev sahibi de farkındadır, evde bir davetsiz misafir olduğunun. Ve kovalamaca başlar. Ev sahibi en lezzetli olanından bir tuzak hazırlar. Bütün ataları aynı tuzağa düşmüştür ama o bunun hiç farkında değildir. Ve işte çok lezzetli bir yemek. Bu hazza ulaşmak için heyecanlanir, planlar yapar ve ilerler. İşte herşey ters gitmeye başlamıştır bile...
George ve Lennie'nin hikayeleri de böyleydi işte. Aslında bütün insanların, herkesin, hepimizin ve farelerin ortak hikayesiydi bu. Hepimiz planlar yaparız, ama hayat oyununu oynar ve herşey ters gider. Fareler ve ev sahipleri gibi.. İnsanlar ve hayat gibi..
