Cemre Doğa Vural
@cemredoga
9 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Önemli bir konuda hata yaptığımı düşünüp kendimi aptal hissetmem, aptallığıma öfke- lenmemdi. Hata yapmaktan utanç duyardım. Oysaki "Herkes hata yapar. Hata yapmak doğruya giden yol demektir. Hata ile aptallık arasında hiçbir ilişki yok." şeklinde düşündüğüm anda kendime duyduğum öfkenin nasıl azaldığını fark etmiştim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu aşk mıydı, yoksa mıknatısın demiri çekmesi gibi olağan ve kaçınılmaz, yabanıl bir çekimden başka bir şey değil miydi? Hiç konuşmamıştık, birbirimizi hiç tanımıyorduk; ama yine de, bir devin sımsıkı yakalaması kadar güçlü bir etki bizi sessizce birbirimize sürüklemişti. Kendi payıma sabırsızlığa kapılıyorsam da Olalla'nın buna değer olduğundan kuşkum yoktu; onun kitaplarını görmüş, şiirlerini okumuş ve böylece bir bakıma sevdiceğimin ruhunu yüreğimde duyumsamıştım. Ama onun açısından, beni nerdeyse korkutuyordu. Beni bedensel olarak beğenmesi dışında benimle ilgili hiçbir şey bilmiyordu; taş nasıl yere düşerse öyle kapılmıştı bana; yeryüzünü yöneten yasalar, karşı koymak istese de onu kollarıma sürüklüyordu; böyle bir birlikteliğin düşüncesi karşısında geri çekildim ve kendimi geri tutmaya başladım. Böyle sevilmek istemiyordum.
İnsanlar kadere kötü günlerde inanırlar.
Bir körün ışığı sevdiği gibi seviyordu bilgiyi.
Hayır! Sevdiği bilginin kendisi değildi aslında; onun aldığı biçimi, yansıyan suretini seviyordu. Bir kitabı seviyordu çünkü o bir kitaptı; kokusunu, biçimini, ismini seviyordu onun.
Aslına bakılırsa heyecan ve duygu denilen şey çoktandır terk etmişti onu. Acı da hissetmiyordu artık. Hem midesi hem de sinirleri uykuya dalmıştı. Onu hareket ettiren şey içindeki hayattı. Adam tükenmiş ama içindeki hayat, ölmeyi reddediyordu .
