Kısa bir hikayesinde hayatlar, umutlar, hayal kırıklıkları bildik ne varsa bunları taşıyan kahramanlar arasında dolaşırken nefeslerini hissediyoruz. Karakterler her zaman bize tanıdık gelen yüzlerinin arkasında taşıdıkları farklı dünyaları anlatır bize. Şunu da söylemeden edemiycem Cemal Safi bu kitabı okuduğunda keşke şair değil de Hamdi Ülker gibi bir hikaye yazarı olabilseydim diyecek kadar imrenmiş.
Kadını Vur Şark’ı Düşürİnsan ve Hayat
Biz, daima karadan karaya esen rüzgârın çocuklarıydık. Bu yüzden üvey baba tokadı gibi sertçe çarpardı yüzümüze her esinti.
Eseni yatıştıracak bir denizimiz yoktu bizim çünkü. Onun öfkesini alacak, onu yumuşatacak bir parça suya hasret kederlenirdik…
Ve bu keder içinde kan hiç durmazdı.
Ve damardan firar etmiş, dökülmüş, akmış kan orada, kaldığı yerde kuruyup kaybolsa da tüm kurtlar, kuşlar ve kaderi cinayetlerle yazılan Şark, olanı biteni asla unutmazdı.
“Günün birinde bir kartal Şark’tan havalandı. Garp’a doğru uçtu. O gün bugündür Şark, Garp’ındır. Bu, ilk insandan bu yana bitmeyen bir savaştır. Kabil, Garp’tır, Habil ise Şark.
Garp, daima Şark’ı yendi.
Hileler ve tuzaklarla.”
Evet, dünya kurulalı beri bu gerçekten de hep böyle oldu ve sanırım kıyamete değin böyle devam edecek.
Kuşlar Cinayeti Çabuk Unuttu ve
Akrebin Hükmü Yükselmekte
kitaplarının ardından beklediğim serinin üçüncü kitabı 
Kadını Vur Şark’ı Düşür de aynı heyecanla, deli dolu ve yine oldukça fantastikti. Hatta diyebilirim ki bu fantastiklik üçüncü kitapta tam bir zirveye ulaşmış.
Garb’ın ve Şark’ın mücadelesini bu kitapta da soluksuz okudum .
Tam bitti dediğimiz yerde yeniden bir şeyler filizlenir ve yeni bir hikâye, başka bir güzergâhta yeniden başlar. Hikayelerimize kimler dahil olur, hiç bilemeyiz. Çaba ve gayretlerimiz bunun için çok önemlidir. 
Nurlan Nazlı Kaya ’nın üç kitaplık bu serisinde Doğu ve Batı’nın hikayesindeki tüm zorluklara, kederlere, acılara rağmen umut etmekten asla vazgeçmeyen üç güçlü kadın: Cemrem, Karsın ve Çilen Hatun’nun yazgıları var. Peki umutları nerede yeşermeli, çiçek açmalı?
Upuzun yollara sabreden, tükenen hasretleri üstünde açmalı. Nicedir uykusuz, bitkin ama güler yüzlü kadınların üstünde, ille de gülen bir çocuğun yüzünde çiçek açmalı. Paralar, pullar, hırslar üstüne değil. Kamalar, kurşunlar, töreler üstüne hiç
Kuşlar Cinayeti Çabuk Unuttu ve
Akrebin Hükmü Yükselmekte
kitaplarının ardından beklediğim serinin üçüncü kitabı Kadını Vur Şark’ı Düşür de aynı heyecanla, deli dolu ve yine oldukça fantastikti. Hatta diyebilirim ki bu fantastiklik üçüncü kitapta tam bir zirveye ulaşmış.
Garb’ın ve Şark’ın mücadelesini bu kitapta da soluksuz okudum .
Tam bitti dediğimiz yerde yeniden bir şeyler filizlenir ve yeni bir hikâye, başka bir güzergâhta yeniden başlar. Hikayelerimize kimler dahil olur, hiç bilemeyiz. Çaba ve gayretlerimiz bunun için çok önemlidir. Nurlan Nazlı Kaya ’nın üç kitaplık bu serisinde Doğu ve Batı’nın hikayesindeki tüm zorluklara, kederlere, acılara rağmen umut etmekten asla vazgeçmeyen üç güçlü kadın: Cemrem, Karsın ve Çilen Hatun’nun yazgıları var. Peki umutları nerede yeşermeli, çiçek açmalı?
Upuzun yollara sabreden, tükenen hasretleri üstünde açmalı. Nicedir uykusuz, bitkin ama güler yüzlü kadınların üstünde, ille de gülen bir çocuğun yüzünde çiçek açmalı. Paralar, pullar, hırslar üstüne değil. Kamalar, kurşunlar, töreler üstüne hiçReklam
KİTAP TAVSİYEM
Ati'nin İnsanları
Alıntılar
_Ne harabiyim,ne harabatiyim,Kökü mâzide olan âtîyim... Yahya Kemal
_Yaşarken var olan sınırlar,yazarken yoktur,Hayal ettiğimiz her şey elimizin altındadır...
_Kaderini değiştirmeye çalışma sadece doğru kararlar al çünkü o zaman kaderinin kendiliğinden değiştiğini göreceksin...
_Zaman,hep istediğimizde yavaş akardı,zaman bizi sevmezdi...
_İnsan ve zaman köprüde karşılaşan iki inatçı keçi gibiydi ve o köprüden düşen hep insan olurdu...
_Beklemek,aynı zaman gibi bizim alışmadığımız bir eylemdi...
_İnsan olmak,iyi olmayı ve herkesin de iyi olmasını istemekti...
_Bu hayatta büyük güç sahipleri her seferinde kendi çıkarlarının peşinde koştular ve sonunda buldukları ise acıdan başka bir şey değildi...
_Sadece masum insanlar için gerçek mutluluk vardır.Çünkü onlar gerçek mutluluğun ne demek olduğunu bilirler ve hayatları boyunca bunun için minnettardırlar...
_Çünkü sevgi,bütün kapıları açar...
_Bazen yaş almak yaşamak demek değildir ve bazen yaş almadan da büyümek zorunda kalırız...
_Kaderin birbirine bağladığı insanlar vardır,ortak anılar çoğaldıkça bu bağ kuvvetlenir ve eğer bir gün yolları ayrılsa bile bu bağın izleri ömür boyu sürecektir...
_Sevgimi sorgulama,senin yolun benim yolum...
_Herkes hata yapar,bir kere geliyoruz bu dünyaya...
_Biz kaderimizi değiştiremeyiz,biz seçimlerimizi değiştirebiliriz... KİTAP HAKKINDA
Merhabalar...Alıntılardan da anlaşılacağı üzere büyük bir keyifle,heyecanla okuduğum kitabın Ati'nin İnsanları'nın yorumu ile geldim bugün.Sorsanız türü fantastik lâkin ben okurken kendimi Cemre,yaşanan her şeyi de normal karşıladım.Öylesine sıcaktı ki sayfalar,işe giderken okurken,bir kaç durak kaçırmışlığım var.Canım sağolsun
Yüz yüze tanışma fırsatı bulduğum Cahide Hocam ile
#seldaileoku
Mutlu bir ailesi olan 12 yaşında bir kız çocuğuydu Arap güzeli Kevser.Ta ki o gün gelene kadar.Dilini bilmediği kişiler tarafından çocukluğu ağır yara aldı.Bu yara Kevser'e hayatında büyük bir iz bıraktı.Kevser o günden sonra Cemre oldu,toprağa,havaya,suya düştü.Tekrardan can buldu.Yıllar geçtikçe kendini bir kozaya hapsetti.Korktu,kaçtı,kendini gizledi.Emre ile tanışana dek.Emre onun içindeki kelebeği uyandırdı.Lakin bilmediği çok şey vardı.Gün gelecek o kelebeğin kanatlarını kıracak, uçmasını engelleyecekti.Emre,Cemre'nin bilmediği yaralarının üstüne daha derin yaralar açtı.O yaraları gün be gün kanattı.Cemre,oğlunun sayesinde yeniden hayata bağlandı.Tek düşüncesi aradığı kişiyi bulmaktı.Ama gelecek günler Cemre'yi daha da dipsiz bir kuyuya çekecekti.
@kitap_kolik_bir_kadn kaç saat konuştuk seninle,öyle ki hırsımız,üzüntümüz birbirine karıştı.Emre Allah seni bildiği gibi yapsın.Bu kadar mı gözün kördü?Cemre,yaralı bir kuştu.Ürkekti.Görmedin,göremedim.Bir yalana inandın.Sormadın.Egoistliğin, bencilliğin yüzünden hem kendi hayatını hem de Cemre'nin hayatını enkaza çevirdin.Türkü gözlü kadın Cemrem.Kahroldum.Yaşadıkların, öyle ağırdı ki,okurken hüngür hüngür ağladım.Sen ki küllerinden doğdun,aldığın yaralara rağmen inatla yaşadın.Emre'ye sığındın ama bir yarada o açtı senin ruhunda.Senin suskunluğunu başka türlü anladı.Ümran yılanının yalanlarına inandı.Seni bin parçaya böldü.Emre sevdi mi?Bana göre HAYIR.Sevgi,kırmaz, üzmez,yaralamaz.Dilin kopsun Emre.Baban Rüzgar'a çok öfkeliydim ama sen onu bana mumla arattın.Babanın dediği gibi bozuk gensin Emre.Rüzgar özür diliyorum senden ama şu Emre'yi bir temiz dövseydin var ya içimin yağları eriyecekti.Şahsen ben mutlu sonu hiç istemedim.Cemre Emre'den daha iyisine layıktı ki o da Ali'ydi.Ümran pişkini zaten beni
Yazar- Eser: Elif Özlem Durak-Yüreğimden Öte
İnceleyen: Fatih Kaplan Gazeteci-Yazar
‘Yüreğimden Öte’ eseriyle şairler kervanına katılan Elif Özlem Durak, okurlarıyla şiirlerinde hasbihale başlamadan önce kitabın giriş bölümünde, eserin içerisinde şiirlerine yer verilen üç şaire teşekkürlerini sunarak başlamış sohbete.
Ardından ‘Ateş Yayınlarına’ teşekkür etmeyi de ihmal etmeyerek Yüreğin(m)den Öte’lerden dizelere akan kelimeleri sayfalara akıtmaya başlamış.
Kalemi dans ettirmenin, dans ettirirken insanları hayran bırakmanın bir başka adı olan, şairliğin şiarına uygun şiirleri bulabilirisiniz bu eserde. Hüznü, tasayı, elemi; sevinci, neşeyi, umudu… bulabilecekleriniz bunlarla sınırlı değil. Şairimizin o an ki hissettiği duygu yoğunluğunu sadece şiirlerinde değil sayfalar arasına saklanmış, bazen duvar yazısı bazen bir sayfayı dolduracak nitelikte satırlarda bir duygu yolculuğuna çıkabilirsiniz.
Hüzün olmadan şair olunmaz sözünü doğrulatacak olan Hüzün isimli şiirinde:
Bizler hüzün seven insanlarız, hüzün damlar
Kalemimizin ucundan,
Hüzün akar gözlerimden… (S:12)
Mısralarıyla pekiştiriyor. Hüznü.
Cemre’m:
…
Aydınlığımsın, ayazlarıma baharımsın sen…
… (S:14)
Yüreğine düşen Cemre’nin satırlara izdüşümünü gördüğümüz bu satırların yanına yazımızın en başında söylediğimiz duvar yazısı niteliğinde bir söz yerleşmiş sayfalara:
Canımın içi kızım… (S:15)
Diyerek başlayan sözleri okurken emin ki benim gibi kızı olan herkes tebessümle Cemre’m şiirini tekrar okuyacak kızı yanındaysa yanağına kocaman bir öpücük konduracaktır.
Şiirlerinde isyan etmeyen şair olur mu? Sanmam.
Eksiliyorum Senden:
İsyan birikti dilime,
Ulan o değil de!
Yok olacağım bu gidişle…
Hep mi yarım kalır insan,
…
Neyse… (S:16)
Derken sizler de gözlerinizi sağa sola çevirip derinden bir, Neyse… diyerek sayfayı
