Şems Tebrizi
Anladım ki: insanlar; susanı korkak. Görmezden geleni aptal, affetmeyi bileni çantada keklik sanıyorlar. Oysaki biz istediğimiz kadar hayatımızdalar… Göz yumduğumuz kadar dürüstler ve sustuğumuz kadar insanlar…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tuncel Kurtiz
Bu hikayenin sonu nasıl bitecek bilmiyordum ama nasıl başladığını öğrenmiştim. Bu hikaye Ömer’le başladı. Ömer’in ona abilik eden bir arkadaşı vardı, ne zaman darda kalsa yardımına koşardı. Adı Ali’ydi ama mahalleli onu lakabından tanırdi “Kerpeten Ali”. Ömer’in çocukluktan ayrılmaz bir dostu vardı, kankası, başının belası Cengiz. Birde Ömer’in deliler gibi sevdiği, sırılsıklam aşık olduğu, uğruna canını vereceği bir kız vardı, Eyşan. Ömer iyi çocuktu ama fena bir kusuru vardı. İNSANLARA FAZLA GÜVENİYORDU. Sırf seviyor diye onlari tanidigini zannediyordu. Eğer ömeri o zaman tanısaydım söylerdim, Ömer derdim, HER İHANET SEVGİYLE BASLAR.