Bu düşünceler beni tanrının iyiliğine karşı son derece duyarlı kılıp bütün zorluklarına ve talihsizliklerine karşın durumuma şükretmeme yol açtığı üzüntülerin arasında “benim derdim herkesinkinden büyük “demek gafletine düşenlere de bu düşünceleri öneririm
Azıcık derinlemesine düşündüğümde olayların doğası ve onlardan çıkardığım deneyimler tek sözcükle bana bu dünyadaki bütün iyi şeylerin ihtiyaçlarımız dışında bir işe yaramadığını ve başkalarına vermek için ne kadar istiflersek istifleyelim yalnızca kullanabildiğimiz kadarının keyfini sürebildiğimizi gösteriyordu daha fazlasının değil. Dünyadaki en açgözlü en cimri adam mı bile benim durumumda olsaydı açgözlülük kusurundan kurtulabilirdi çünkü ne yapacağımı bilemediğim kadar çok şeye sahiptim
Bazen en çılgın en imkansız görünen fikir kafanızda öyle kuvvetli bir yer edinir ki öyle veya böyle gerçekleşeceğini zannedersiniz dahası bu düşünce şiddeti güçlü bir arzu eşlik ediyorsa bazen onu kaçınılmaz önceden belirlenmiş kadere yazılmış var olmaması gerçekleşmemesi imkansız bir şey gibi kabul edersiniz belki burada başka şey bir şeyler bir şeyler önsezilerin bir birleşimi olağandışı
bir irade kendi hayal gücüyle kendini zehirleme veya buna benzer bir şeyler söz konusu olur

Öfkeden soluğu kesilmiş gibi birden sustu .Güzel mi değil mi bilmiyorum ama yemin ederim karşımda böyle durduğunda ona bakmaya doyamıyordum , işte bu yüzden de onu sık sık öfkelendirmek çok hoşuma gidiyordu belki oda bunu fark ettiği için kasten kızıyordu bunu ona da söyledim