Kübra Uzun Koç
@cennet_selalesi
Güzelleş be oğlum şimdilik ölümüne kadar hayattasın..
instagram.com/kubinizm?igshid...
KMU-SBUİ /İÜ-ÇG
Ankara
73 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
"Bence tüm çocukların tırmanmak için kendi tepeleri olmalı. Ve bence tüm çocukların gökyüzünde sadece kendilerine ait bir yıldızları olmalı. Ve bence tüm çocukların kendilerine ait bir ağaçları da olmalı. Bence böyle olmalı."
Vahşi dünyanın bir sabrı vardır. Yorulmak, bımak nedir bilmeyen bir sabır. Avının peşini bırakmayan bir sabır. Yaşamın kendisi gibi ısrarlı, direbçli bir sabır, örümceği saatler ve saatler boyu ağında kımıldamadan tutan iştr bu sabırdır. Yılanı çöreklenip öyle oturtan bu sabırdır. Panteri kurduğu pusuda bekleten bu sabırdır. Bu sabır bir yaşamın sabrıdır. Hem de tuhaf bir çelişki vardır. Yaşam, hayat dolu varlıklara yine hayat dolu varlıkları avlamak için bu sabrı verir.
Ama en sevdiği, yaz gecelerinin yarı karanlığında koşmak, ormanın kısık, uykulu mırıltılarını dinlemekti. Görüntüleri ve sesleri okurdu. Tıpkı insanların kitap okuduğu gibi. Ve onu çağıran, o esrarlı şeyi aradı hep. Çağıran, durmadan dinlenmeden çağıran, ister uykuda olsun ister uyanık, daima onu çağıran o gizemli şeyi.
Ya efendilik edecekti ya kölelik. Merhamet ise sadece güçsüzlük belirtisiydi. İlkel yaşamda çok çok eskilerdeki atalarının yaşamında merhametin yeri yoktu. Merhamet yanlış anlaşılır, korku sanılırdı; bòyle bir yanlış anlama ise bu düzende ölüm demekti. Ya öleceksin ya öldüreceksin. Ya yiyeceksin ya yenileceksin. Yasa buydu.
Yaşamın doruğunu belirleyen ve ötesinde başka yücelik bulunmayan bir büyük kendinden geçme vardır. Ve yine yaşamın öylesine bir çelişki vardır ki, bu kendinden geçme, bireyin en yaşam dolu olduğu bir anda, yaşadığını tamamen unutmasıyla gerçekleşir. Bu kendini kaybediş, bu yaşamı unutuş, benliğinden sıyrılıp bir alev tabakasına dalan sanatçıda; bombalanmış bir alanda savaş çılgınlığına kapılan ve düşmana aman tanımayan askerde görülür.