Herkes ona korkuyla karışık bir saygıyla bakardı... En gerçek anlamı ile bir "toplum insanı" idi ama âh, o bizim kalite yamyamı nankör toplumumuz onun kadrini bilmedi. Bir cüzamlı gibi atıverdi içinden onu. Çünkü o inandığından şaşmayan, düşündüğünü dobra dobra söyleyendi. Dünya nimetleri uğruna kafasını satmaz, eğilip bükülmez, el etek öpmezdi. Bunun için âmirleri onu hiç sevmedi, ondan korktu, içlerinden attı.
~
Ondan, boyuna; inanmadığı, yapamayacağı ve yapılmaması gereken işler istediler...
~
Rasyonel düşünceye âşıktı. Kara taassubun can düşmanı idi.