Ceritoğlu
@ceritoglu
(( Hipo / Hiper ))
Int. Dr.
Lisans
Ankara
Aksaray, 30 Haziran
79 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gökkuşağındaki renkleri çalmıştım.
Kendim için değil..
Kimsesizlere, düşmüşlere
Görkemli bir süs olsun diye.
Dönerken kirli sakallı, yaşlı bir dilenci
Durdurdu beni.
Cebindekileri ver, dedi.
Yüzüne dikkatle baktım.
Yalnızlığında boğulacağım sandım.
İhtiyacın kadar al dedimse de
Bir tebessüm ve lacivertle kaldım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eleştiri yazıp yazmama konusunda kararsızlığa düştüğüm bir eser. Kurulu eğitim sistemini eleştiren bu eser, çözüm olarak "gününü yaşa" olarak mottolaştırdığı bir sistemi sunuyor bize. Bunun nasıl, ne şekilde elde edilebileceğinin cevabına ben ulaşamadım. Mevcut sistemde bir eğitici "gününü yaşıyor", diğer eğitimciler ve aileler dar bir kalıbın içerisinde isimleri farklı ama aynı karakteri yansıtıyorlar aslında. "Otur, dersini çalış."
Derinlik olarak bu eseri Tuz Gölü'ne benzetmek mümkün.. ;)
Lev Tolstoy'un okuduğum ilk eseri İnsan Ne ile Yaşar'dı. Bu hikayeyi büyük bir zevkle, anın tadını çıkararak okumuştum. Kahramanları farklı ruhsal durumlara girmiyordu. İyi olan iyiydi. Ve hikaye bittiğinde yazarın ne anlatmak istediğini kolaylıkla çözüyordunuz.
Anna Karenina bambaşka bir dünya. Karakterler sürekli bir duygusal değişim içerisindeler. Zamanın ilerleyişini bu romanda derin bir şekilde hissediyorsunuz. Ruhsal gerilimleri, paylaşılan mutlulukları okurken o kahramanların yanıbaşında gibisiniz.
Sevgi ve aşkın ne kadar farklı güzergahlarda ilerlediğini Tolstoy'un bu iki eserini düşündüğümde daha iyi anlıyor gibiyim.
