ces
@cesreads
AiləAlıntı
Sürəyya ilə gündəlik qayğılara və kiçik problemlərə alışmışdıq. Diş fırçalarımızı və corablarımızı səhv salar, səhərlər qəzeti ikimizin arasında bölüşərdik. O, yatağın sağ, mən sol tərəfində yatmağı xoşlayardıq. O, yumşaq yastıqla yatmağı xoşlardı, mən bərk yastıqla. O, səhərlər yarmanı quru-quru, çərəz kimi yeyib, üstündən süd içərdi, mənsə qarışdırardım.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İndi isə bu qadın adamın ürəyini ağrıdan, arzu dolu, şıltaq təbəssümü və demək olar ki, çılpaq ümidlə yanan gözləri ilə burda dayanmışdı. Mən doğuşdan sahib olduğum, sadəcə, genetik lotereyada udub kişi cinsindən doğulmağım hesabına qazandığım üstünlükdən özümü alçalmış hiss etdim.
Daha çox demək istəyirdim, istəyirdim onun qayğısından necə təsirləndiyimi, mənim üçün indiyə qədər etdiklərini və hələ də davam etməsini necə yüksək qiymətləndirdiyimi söyləyim. Amma bilirdim ki, bu sözlər onu utandıracaq. Əvəzində təkrarən, sadəcə, "təşəkkür" dedim.
Bunun hansı ayda, hətta hansı ildə olduğunu xatırlamırdım. Sadəcə, bu xatirənin içimdə yaşayan, xoş keçmişimin, sanki, möhkəm-möhkəm qılaflanmış bir parçası, boz, darıxdırıcı bir kətan parçasına bənzəyən indimizə keçmişdən atılan bir rəng idi.